Και όμως, υπάρχει σάλιο!

Δεν είναι για χαλάλι το σάλιο, άνιμα

Μπορεί να είναι κι έτσι όπως το λες, Νατάσα Δεν είναι όμως και για κατασπατάληση. Και τούτος ο λαός το σπαταλά απερίσκεπτα. Και θάρθει μια μέρα που θα αντιμετωπίσει την ίδια κρίση, με αυτήν της οικονομίας.

χαχαχα, μάλλον... ναι

Υπάρχουν τόσες χρήσεις του σάλιου που πραγματικά δε ξέρω ποιά απόλες υπαινίσσεεσαι. Αν και υποψιάζομαι δυνητικά και εναλλακτικά ΟΛΕΣ!/Παρεμπιπτόντως ενθουσιάζομαι ότι βλέπω -μετά απο πολύ καιρό είναι αλήθεια-σκιτσάκι του πανεπικαιρότατου Μποστ. Σκέφτομαι ότι αν ζούσε θα τον είχε κάνει το Γιώργο φύλλο και φτερό. Το γλωσσικό του αισθητήριο-που κατακεράυνωσε τη μπουρδολογία του Παπαδοπουλου τόσο καίρια-δε θ'αφηνε μιά τέτοια περίπτωση απέξω.

Φίλτατε σεισμογράφε, αναφέρομαι μόνο σε δύο χρήσεις του σάλιου. Αυτήν του φτυσίματος, ως ανταποδοτικού τέλους, σε πράξεις καθαρά κατάπτυστες και στην κατασπατάληση του σάλιου εξ αιτίας του βερμπαλιστικού συνδρόμου, που μας χαρακτηρίζει και που ποτέ δεν οδηγεί όχι σε αποτελέσματα, αλλά ούτε σε συμπεράσματα. Αν θέλεις περισσότερο ΜΠΟΣΤ, μπορείς να τον έχεις με το ημερολόγιο της ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ, που περιέχει σκίτσα του από την ΑΥΓΗ του 1964-1966. Τελικά από δω το πας, από κει το πας, στον Γώργο Παπανδρέου το καταλήγεις. Ο καθείς με το βίτσιο του.

Αλήθεια είναι αυτό:ο καθείς και το βίτσιο του. Τί άλλο παρά βίτισιο είναι όχι μόνο να ανέχεσαι αλλά και να θέλεις να σε δέρνει(έχει κρατήσει άραγε τι βίτσα της μάνας του?)ποικιλότροπα ένα τέτοιο...ό,τι είναι τέλος πάντων. Εγώ έχω το βίτσιο να μη το δέχομαι και άλλοι έχουν το βίτσιο και να το δέχονται. Σκέφτομαι μόνο-και γιά να μείνω στη λογική της ανάρτησης-αν το βίτσιο επιβάλλεται στεγνό ή ...σαλιωμένο!

Όσο γιά το Μποστ έχω κάποια βιβλία του απο τις εκδόσεις ΕΡΜΗΣ και την εφημερίδα Αυγή-όπως και καμιά εφημερίδα πιά-δεν την αγοράζω πιά. Στενότης που λέγαν κι οι παλιοί.Καλύτερα τόχω να ρίξω τα λίγα λεφτά που μπορεί να μου περισσεψουν σε βιβλία παρά σε εφημερίδες.

Υπάρχει ακόμα ένα βίτσιο. Αυτό της αναποτελεσματικής αντίστασης στον αναπόφευκτο βιασμό. Γνώμη μου; Από τη στιγμή που δεν πρόκειται να αποφύγεις τον βιασμό, χαλαρώνεις και τον απολαμβάνεις. Έτσι κι εσύ – ο οποιοσδήποτε εσύ, φυσικά – δεν υποφέρεις ψυχικά και κατά δεύτερο, και σημαντικό, αποστερείς από τον βιαστή και τη διάρκεια και την ικανοποίηση από τον βιασμό. Πάντως, είμαι περίεργος να δω τις αντιδράσεις σου στο εγγύς μέλλον, όταν όλα τα “παιδιά της Βουλής”, κάνουν ομαδικό παιχνίδι – κυβέρνηση εθνικής ενότητας – για τη σωτηρία της φιλτάτης ημών πατρίδας. Νομίζω, πως αρκετά από αυτά εμπνέουν τη σάτιρα. Να σου απαντήσω κι εγώ σαν καθαρόαιμος έλληνας – που δεν θέλει να υστερεί από τους υπόλοιπους – ότι έχω κι εγώ μερικά πονήματα γραπτού λόγου, του ΜΠΟΣΤ. Α, και μια τελευταία ερώτηση. Έχεις κανενός είδους συγγένεια με τον “επίτιμο” της ΝΔ; Δεν πρόλαβες να αναρτήσεις το “μελωμένο” σου κείμενο για τον Κύρκο και ο άνθρωπος κατέληξε στο νοσοκομείο. Κααααλή σου Μέρα, όπως θα έλεγε και ο κ. Λιάτσος.

Χαχχαχαχαχαχα! Λές ε? Η αληθεια είναι όμως ότι γράφτηκαν τόσα πολλά πριν από τη δική μου ανάρτηση στο διαδίκτυο αλλά και στα γραφεία του Συνασπισμού εκτοξευτηκαν τόσες κατάρες που μάλλον με πρόλαβαν εμένα.Εγώ βέβαια δίνω δύο εξηγήσεις γιά την έτσι κι αλλιώς όχι τόσο ξαφνική περιπέτεια της υγείας του έτσι κι αλλιώς πολυταλαιπωρημένου από σοβαρά προβλήματα υγείας ηγέτη της λουλουδιαστής ας τη πούμε αριστεράς που είναι λάιτ μέχρι να φίνεται σχεδόν γαλάζια. Λοιπόν η εξήγηση που δίνω είναι ότι τον δηλητηρίασε το ίδιο του το σάλιο τη στιγμή ακριβώς που εκφωνούσε το φιλοπαπανδρεϊκό του λογίδριο υποβασταζόμενος από τη σικάτη Τρέμη που προσπαθησε να απορροφήσει τους κραδασμούς του τρέμουλου του. Δεν αποκλείω βέβαια τη γκαντεμιά να του την έφερε και ο ίδιος ο Γιώργος. Δε το κατάλαβα δηλαδή γιατί την αποκλειστικότητα της γκαντεμοσύνης θα πρέπει στη πολιτική να την έχει μόνο ο Μητσοτάκης. Όσοι ξέρουν τη Μαργαρίτα Τσαντ ορκίζονται ότι εκπέμπει ανάλογης έντασης αρνητική ενέργεια. Αυτή εξάλλου συμβούλευσε το Πρωθυπουργικό κανακάρη της να συμμαχήσει με ΟΛΟΥΣ τους διώχτες του πατέρα του(τί πατροκτονικό σύνδρομο κι αυτό μητροκινούμενο!). Είχε μείνει ο Κύρκος(ο Ανδρουλάκης και η Δαμανάκη είναι πιά τα αριστεροφανή εξάπτέρυγα του αμερικανόφρονα ηγέτη μας). Τώρα πιά έκλεισε κι αυτή η εκκρεμότητα. Τώρα πιά και ο ίδιος ο Κύρκος μπορεί να πεί :νυν απολύεις τον δούλο σου Δέσποτα...

Να συμπληρώσω ότι ακριβώς γνωρίζοντας τη πολύ κακή κατάσταση της υγείας του, σ'αυτή την ίδια την ανάρτηση μου είχα επικρίνει αυτή την αχαρακτήριστη απονιά του αμερικανόπνευστου πολιτικού μάρκετινγκ που επιστρατεύει συναισθηματικά ευάλωτα γεροντάκια γιά να κάνει το άκομψο επικοινωνιακό του "κομμάτι". Τόχει κάνει ήδη βάζοντας στο ψηφοδέλτιο επικρατείας γιά υποψήφιο τον Κακριδή(103 χρονώ!). Που αν ο κακομοίρης ήταν σε θέση να κρίνει το Παπανδρεϊκό λόγο θάχε εγκαταλείψει το μάταιο αυτό κόσμο πρίν ακόμη ο Γιώργος φτάσει σ'αυτόν, πριν ακόμη δηλαδή γεννηθεί. Αλλά η ανθρωπιστική εικόνα του τρυφερού Γιώργου έχει και την αδίστακτη πλευρά της που επιμελώς κρύβεται.

Να, κάτι τέτοια σχόλια γράφονται στα διάφορα blogs, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζονται “σκουπιδοτενεκές της δημοκρατίας”! Και αυτοί οι χαρακτηρισμοί να ανακυκλώνονται από διανοούμενους της light αριστεράς. Και να μην έχει ο δόλιος ο blogger τη δυνατότητα της απάλειψης των σχολίων, με αποτέλεσμα να θεωρείται συνένοχος της “ανωνυμίας που επιτίθεται”! Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω. Οφείλω να σου ομολογήσω, φίλτατε σεισμογράφε, ότι στην αρχή τα σχόλια σου με έφερναν σε πολύ δύσκολη θέση. Με τον καιρό, όμως, άρχισα να τα αντιμετωπίζω σαν πολιτικά άρλεκιν με μια δόση θρίλερ. Λες να μου συμβαίνει αυτό που έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις: να συνηθίζω τη μορφή του τέρατος. Θα δείξει. Είχα την ατυχία να παρακολουθήσω τη σκηνή που περιγράφεις στο σχόλιο σου, με τον κ. Κύρκο να διαβάζει – με δυσκολία ομολογουμένως - αποσπάσματα από τα βιβλία του και την αμήχανη στάση της κ. Τρέμη. Δεν νομίζω πως υπάρχουν περιθώρια σχολιασμού. Ήταν μια πολύ άτυχη τηλεοπτική στιγμή που σε γέμιζε θλίψη. Θα σε παρακαλούσα να μην επανέλθουμε σε αυτό το μελαγχολικό στιγμιότυπο. Νομίζω, πως μπορούμε κάποιες στιγμές να ξεχωρίζουμε τον άνθρωπο από τον πολιτικό.

Ας το πρόσεχαν πρώτα οι οικείοι του και όλοι αυτοί που στεντώρεια διατείνονται ότι τον αγαπούν, ενώ στη πραγματικότητα προσπαθούν να ξεζουμίσουν ό,τι μπορούν να πάρουν(καλύτερα αρπάξουν) από αυτό που θεωρούν κύρος. Στο βαθμό που ο πολιτικός θέλει να επικαλείται την ανθρώπινη ιδιότητα του, κάθεται στο σπίτι του και χαϊδεύει τη γατούλα του. Ποιός μπορεί τότε να τον κατακρίνει. Όταν όμως μπαίνει σε διαδικασίες βαθειά-πιό βαθειά δε γίνεται, αφού έφτασε στο σημείο να ζητά,ηγέτης της αριστεράς αυτός!, από το Χρυσοχοΐδη όχι μόνο τη κατάργηση του πανεπιστημιακού άσυλου,δικαιώνοντας και καραμανλή και Καρατζαφέρη αλλά, άκουσον άκουσον να γίνεται έλεγχος και περιστολή απαεργιών και κοινωνικών διεκδικήσεων. Ποιός άνθρωπος λοιπόν? Ο Μητσοτάκης-παλιός του σύντροφος και συνέταιρος τί διαφορετικά ζήτησε?Το ανθρώπινο στοιχείο πρώτιστα λοιπόν είναι καθήκον των οικείων του να το διαφυλάξουν, εγώ σα πολίτης όμως που εισπράττω μιά δημόσια εκφορά πολιτικού λόγου τον κρίνω πολιτικά. Αν υπάρχει κάποιο ποσοστό ακαταλόγιστου λόγω της ηλικίας του, γιατί η έκπτωση αυτή να ισχύσει στο τί έγώ θα πώ και όχι στο τί, αυτοί που τον εκμεταλλεύονται, θα εισπράξουν?

Στη πέμπτη γραμμή μού ξέφυγε να γράψω τί είδους βαθειά είναι οι διαδικασίες:φυσικά πολιτικές!

ο Κακριδής θα συμμαχούσε με οποιονδήποτε προκειμένου επιτέλους(!!!) να επιβάλλει τις απόψεις του-την εξής μία: την κατάργηση της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών από το σχολείο και τη διδασκαλία των κειμένων αποκλειστικά από μεταφράσεις στη δημοτικιά.

Στις 18 Δεκεμβρίου, του παρελθόντος έτους ο κ. “Επίτιμος” φιλοξενήθηκε στο στούντιο του μεγάλου καναλιού, με απώτερο σκοπό να πείσει τον ελληνικό λαό να το παίξει Ιφιγένεια, προκειμένου να φυσήξει ούριος άνεμος στα πανιά της εθνικής οικονομίας. Φυσικά, και όπως ήταν αναμενόμενο , γίναμε και πάλι αυτόπτες μάρτυρες των “πολιτικών αρετών” του ανδρός. Σε πρώτο πλάνο ο υπερτροφικός εγωισμός του (η άψογη διακυβέρνηση του τόπου και η επίλυση αρκετών προβλημάτων, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του!!!). Σε δεύτερο πλάνο η τακτική της πονηρής αλεπούς (δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για τον επιμερισμό ευθυνών για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό!!! – Αλήθεια, πότε θα είναι; Θα απαντούσα καταλλήλως, αλλά δεν μου το επιτρέπει, όχι η ανατροφή μου, αλλά ο νόμος περί τύπου.) Και σε τρίτο πλάνο η γνωστή “μακιαβελική μέθοδός “ του, που συνίσταται στη δημιουργία τεχνητού “εμφυλιοπολεμικού κλίματος”, ανάμεσα στις διάφορες τάξεις των εργαζομένων, με τον ανεδαφικό χαρακτηρισμό κάποιων εργαζομένων ως “προνομιούχων” ! Η ελληνική λογική της εξίσωσης προς τα κάτω. Aναφέρομαι στα παραπάνω, για να επισημάνω, φίλτατε σεισμογράφε, ότι, όχι μόνο σχετική – ως συνήθως επικριτική – ανάρτηση σου δεν είδα, αλλά ούτε καν μια νύξη επί του θέματος. Ενώ σε άλλες περιπτώσεις είσαι “λαλίστατος”!

Όταν ο Υδραυλικός-κατά Σαββόπουλο- Μητσοτάκης βρισκόταν στην εξουσία, η αφεντομουτσουνάρα μου, γιά άλλη μιά φορά χωρίς δουλειά, βρισκόμουν στους δρόμους εναντίον του Καρπαθιώτη ηγέτη. Βέβαια τότε δεν υπήρχε ακόμη ιντερνετ κι εγώ απ'τη πλευρά μου ήμουν γιά τα καλά βυθισμένος στην εκμάθηση της τέχνης που και σήμερα εξασκώ. Οι δρόμοι αυτοί όχι μιά φορά με έφεραν έξω απ'τα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη σε μιά διάθεση να στηρίξουμε τον Ανδρέα στα ΜητσοτακοΚυρκοδικεία που είχαν στηθεί εναντίον του. Ήταν τότε που η χολωμένη γιά το διαζύγιο της με τον Ανδρέα μάνα του Γιώργου είχε αποσύρει το κανακάρη της από τον δημόσιο βίο( δεν υπάρχει ούτε μιά δημόισα δήλωσης υπεράσπισης του Γιώργου προς τον.αδικα δοκιμαζόμενο απο το Μητσοτακικό μένος Ανδρέα, την ίδια ακριβώς περίοδο που ακόμα κι γέρος Καραμανλής έκανε τη θρυλική και πολιτικά γενναία δήλωση ότι "ένα πολιτικό σου αντίπαλο δε τον στέλνεις στα δικαστήρια αλλά αν μπορείς τον στέλνεις σπίτι του". Ψάχναμε να βρούμε Γιώργο αλλά όπως συνήθως ο Γιώργος λουφάριζε από τα ζόρια:είχε πάει στην Αμερική γιά σπουδές!(θυμίζει λιγο Χριστόδουλο που τη περίοδο της Χούντας διάβαζε!). Άστα να πάνε 'άνιμα. Μη τα σκαλίζεις. Το άτομο που συνειδητά κτυπάω είναι κάθε φορά κατώτερο όλων των περιστάσεων.

Α και βέβαια δε θ'ασχοληθώ τώρα με το παρελθόν του Μητσοτάκη:περσινά ξινά και πασίγνωστα σταφύλια.Ειδικά τώρα που ο "οικος" του βασίλεψε αβασίλευτος, είναι σχεδόν γιά λύπηση. Το σημάδι του πρόσφατου πόνου θα του χαράξει ανεξίτηλα τη μορφή μ'ενα στραβωμένο χείλι.

Διευκρίνιση:ο Μητσοτάκης φυσικά και δε κατάγεται από τη Κάρπαθο. Απο τα Καρπάθια κατεβηκε και μέχρι να φτάσει ώς εδώ, ο σχεδόν προαιώνιος, λέγεται ότι στη διαδρομή συνάντησε αλλά και υπερκέρασε ηλικιακά-αυτοί πέθαναν νωρίς-στη Μολδοβλαχία τους Υψηλάντηδες, τους Σούτσους και τους Καντακουζηνούς.Πάνε εκατοντάδες χρόνια που αυτοί -άλλοι ήρωες και άλλοι ευεργέτες-είναι πιά πεθαμένοι. Αυτός όμως ούτε ήρωας ούτε φυσικά ευεργέτης ακόμα ακμαίος και με οδοντοστοιχία πιό αιχμηρή παρά ποτέ...

Έχεις απόλυτο δίκιο. Δεν βγαίνει άκρη μιλώντας για παλιού καιρού χαλάσματα και για σκάλισμα των γεγονότων, χρησιμοποιώντας ο κάθε ένας το πολύ προσωπικό του σκαπτικό εργαλείο. Βλέπεις, δεν έχουν όλοι τη διάθεση να αναλώνονται «σε συνειδητά κτυπήματα, κατά ατόμων, που είναι κατώτερα των περιστάσεων». Αλήθεια, ποιος το κρίνει αυτό, και με τι κριτήρια, άραγε;

Τα κριτήρια είναι πάνω κάτω ίδια μ'εκείνα που ισχύουν και γιά το Μητσοτάκη...

Σιβυλλική η απάντηση, όπως πάντα.

Κι όμως σπάνια έχω υπάρξει σαφέστερος σε απάντηση.Με το πάνω κάτω εννοώ ασφαλώς με τα ΙΔΙΑ ακριβώς κριτήρια. Διακρίσεις θα κάνουμε τώρα?

Προς θεού, όχι διακρίσεις. Εκτός κι αν αφορούν τη Δυναστεια "Παπανδρέου-Τσαντ"!