Από τη Σουηδική Ακαδημία στην... εθνική ακηδία

Ακριβώς σαν σήμερα, πριν 30 χρόνια (10 Δεκεμβρίου 1979), η Σουηδική Ακαδημία απένειμε το Βραβείο Νόμπελ Παγκόσμιας Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη.

Ε και τι έγινε, θα απαντήσει κάποιος. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα, πέρα από τη διεθνή αναγνώριση του ποιητή μας. Πόσο επηρέασε τον πολιτισμό και την εθνική μας συνείδηση. Απλώς προστέθηκε στη λίστα των όσων μας κάνουν να κοκορευόμαστε για τα επιτεύγματα μας ως  έθνος. Ανοίγει παρένθεση. Είναι κοινός τόπος ότι, οι επιτυχίες είναι πάντοτε συλλογικές, ενώ οι ευθύνες για τις αποτυχίες είναι προσωπικές και πάντοτε βαρύνουν τους άλλους. Κλείνει η παρένθεση.

Απόδειξη ότι, μέσα σε αυτά τα τριάντα χρόνια, οι αλόγιστες πράξεις όλων μας – εξουσιαζόντων και εξουσιαζομένων – γέμισαν χαρακιές και παραμόρφωσαν το πρόσωπο της Ελλάδας.

Οι προσπάθειες όλων αυτών των χρόνων των χαρισματικών δεινόσαυρων της πολιτικής, και των τεχνοκρατών διαχειριστών της κοινής γνώμης, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια αποτυχημένη “Επιχείρηση Photoshopping” της σκληρής  πραγματικότητας.

Όσο για το λαό. Παραμυθιασμένος από «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», άναψε το τζάκι στο Living Room - του “πολυτελούς κατασκευής” – διαμερίσματός του,  χρησιμοποιώντας για προσάναμμα τη σκυτάλη της παράδοσης  και μέσα σε αυτή τη θαλπωρή, παραδόθηκε στον Μεγάλο Ύπνο, για να ζήσει το Αμερικάνικο Όνειρο του καταναλωτικού ευδαιμονισμού.

Είμαι σίγουρος ότι ο ποιητής στην ερώτηση: «Στον αιώνα σου ποιητή , πες μου τι βλέπεις;», θα απαντούσε χωρίς περιστροφές: «Βλέπω τον καμένο εγκέφαλό σας και το τυφλό σας βλέμμα!»

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ: ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ: ADAGIO

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ