Ο Φασουλής φιλόσοφος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ

(1853-1919)

ΣΑΤΙΡΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ...ΣΥΡΟ

Ο ΦΑΣΟΥΛΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

Εγώ αυτόν τον Βούδα τον εκτιμώ πολύ...

τι άνθρωπος τω όντι και ποία κεφαλή!

Αν κι ήτο Βασιλέως Κραταιοτάτου θρέμμα

εμούντζωσε τον θρόνον, εμούντζωσε το στέμμα

και τα βουνά επήρε με ιεράν μανίαν

κι εδίδασκεν τον κόσμον αγάπην αιωνίαν.

Κι εμόναζε ρεμβάζων, αυτός ο Ηγεμών,

πότε παρά τον Γάγγην ή άλλον ποταμόν,

και πότε εις χειμάρρους κι υπό σκιάν συκής,

ακούων αρμονίας αγνώστου μουσικής.

Κι εφούντωναν ως δάσος τα μαύρα του μαλλιά

κι εφώλιαζαν απάνω λογής-λογής πουλιά.

Τροφή του ήταν μόνη τα χόρτα κι αι οπώραι

και προς τα ύψη στρέφων καθ' εαυτόν ελάλη,

κι εφάνησαν εμπρός του της Ηδονής αι κόραι,

παγίδας να του στήσουν με τα γυμνά των κάλλη

και των σαρκών το σφρίγος πολύ τον εσκανδάλιζε

η μία τον εφίλη, κι η άλλη τον γαργάλιζε.

Όμως ο μέγας Βούδας, κατανικών τα πάθη,

στους δόλους της μαγείας ατρόμητος εστάθη,

και πριν στον δόλον φθάσουν της Ηδονής τον ένατον

και είδαν πως εκείνος δεν χάνει τα πασχάλια του

μ' αφρούς θυμού και λύσσης επήραν τα βρεμμένα των

κι άφησαν τον Βούδα να κάθεται στα χάλια του.

Εγώ αυτόν τον Βούδα τον εκτιμώ πολύ..

τι άνθρωπος τω όντι και ποία κεφαλή

Να θέ εις τόσα κάλλη την ράχη να γυρίση;

Να μη του φέρη ρίγος και της σαρκός το χνούδι;...

Δόξα πολλή στον Βούδα, μα να με συγχωρήση

αν του ειπώ με σέβας πως είναι λίγο βούδι!