Όρσε το λοιπόν παιχνίδια Ντάνα μου!

Ορέ Ντάνα εμούρλωσες κυρά μου; Δε με χέζεις καυμένη, λέω εγώ, με τα παιχνίδια που σου καπιτάρανε μέσα στο ντάβανο; Μωρή φιλοσοφίες θες με βαθιμούς σαράντα και βάλε; Δεν ήξερες να με καλέσεις για κανένα κασάτο, καμμία λεμονάδα, καμμία βουτία, να φτιάσεις στο τηγάνι κανένα αυγό με ντομάτα ή στη παδέλα κομμάτι τράγιο; Μπα, που να σούρθει κατρουγιαλιά από τρίπατο, που τόχεις το κατρουγιάλι και για οικόσημο κιόλας! Να χρωστάς χάρη που είμαι ευγενής και για αυτό ανταπροκρίνουμαι. Αλλά για καλό και για κακό δε ρίχνεις και μια ματία σε κανένανε μουρλόγιατρο; Παρμένοι είναι ο κεφαλονίτες που ξαπλώνουνε τσι δρόμους να περάσει ο Άγιος Γεράσιμος από πάνου τσου, "για παν ενδεχόμενο" όπως λένε; Ξέρεις ο Άγιός κάνει καλά τσι μουρλούς λέει, αν και δεν τόνε βλέπω να σκοτώνεται στη δουλειά.

Και τι θες τώρα παναπεί; Να μάθω τσου όρους του παιγνιδιού; Κάτσε να τηράξω τι γράφεις:

" Ο blogger που παίρνει την πάσα, θέλει δεν θέλει, γουστάρει δεν γουστάρει πρέπει να γράψει συνολικά, 4 φράσεις στο πόστο του.

1 φράση λίγο ή πολύ γνωστή την οποία παίρνεις από τον blogger που σε κάλεσε να παίξεις

1 φράση λίγο ή πολύ γνωστή, απόφθεγμα, συγγραφέα, φιλόσοφου, μουσικού, του μπακάλη της γειτονιάς κάποιου τέλος πάντων που εσύ θεωρείς σημαντικό πρόσωπο (εξαιρείται η θεία η Πετρούλα από τα Φάρσαλα) -άμε στο διάολο εσύ και δαύτηηηηη!!!

1 φράση που έχει εμπνευστεί ο blogger που σε κάλεσε, δικής του επινόησης και πρέπει να καταθέσεις, πλήρως εμπεριστατωμένη άποψη επ' αυτής

1 φράση δικής σου επινόησης για να έχουν να πορεύονται οι επόμενοι τυχεροί (!!!) που θα τους δόσεις πάσα

2 λίτρα γάλα άπαχο

2 πακέτα μακαρόνια Νο7

2 κιλά ροδάκινα

1 καρπούζι άσπορο (πάλι άρχινησες τσι μπαρζολέτες; Φτού σου κυρά μου, κακό να μην έχεις... ούλο με το χαμόγελο στα χείλη είσαι; Ούτε στην Αρβανία να σε πηγαίνανε το '40.)

Όταν συμβαίνει το αναπόφευκτο, ο φόβος είναι εντελώς άχρηστος. Το έχω πει- γράψει, αρκετές φορές και εδώ μέσα.

Τώρα θες σκόλια; Δεν φτάνει που στη Ζάκυθο δεν αφήνουμε άθρωπο ασκολίαστο θα σκολιάζουμε και τσι φράσεις τώρα; Ε, τι θες να σου πω; Δίκιο έχεις, άχρηστος είναι ο φόβος, έλα όμως που είναι εδεκεί παρών κάθε μέρα; Θα μου πεις το μόνο άχρηστο στη ζωή μας είναι; Και τα χρυσαφικά σου άχρηστα είναι, κι όμως δίνεις ένα σωρό λεφτά για να τα αγοράσεις. Και οι πολιτικοί άχρηστοι είναι, κι όμως τσι χρυσοπλερώνουμε από ούλες τσι μπάντες και δεν μπορούμε να φανταστούμε τη κοινωνία μας χωρίς τη Δημοκρατία τσου. Λοιπόν ας μη φοβόμαστε εντάξει. Εκτός από μια εξαίρεση: Τους Δαναούς και δώρα φέροντας!

'Ασε! Πάμε, κάνε, να σου πω μια φράση ενός ονομαστού:

"Τα αγγειά γινήκαν θυμιατά και τα σκατά λιβάνι, και των ρουφιάνων τα παιδιά γινήκαν καπετάνιοι".

Μη με ρωτήσεις ποία είναι τα σκατάααα; Ακούς; Αν είναι οι πασόκοι ή οι νεοδημοκράτες ή οι ρέστοι; Γιατί ούλοι σκατά φουρλάδα είναι ψυχή μου! Για τσου μη ζακυθινούς μια επεξήγηση: κατρουγυάλι= αγγειό= δοχείο νυκτός. Για να 'μαστε και φιλολογικώς εντάξει. Τη φράση δεν ξέρω ποίος την είπε, αλλά φιλιά στο στόμα θέλει.

Τώρα θες μια δική μου σοφία ε; Καλά το λοιπόν. Θα σου πω μια που αν την ακολουθήσεις θα φτάσεις πολύ ψηλά:

Η τιμή, τιμή δεν έχει και χαράς τον που την πούλησε σε καλή τιμή.

Τώρα θες να σου δώσω πέντε; Επιμένεις; Άστο καλύτερα...

Πάντα παιχνίδια σου εύχομαι, από εκειά που σου αρέσουνε όμως. Δηλαδή γκιούστρο, λείο, φτου ξελεφτερία, αμπάριζα, γυαλινόρους κλπ.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι εκεινού του Μπάμπη του Πλαρινού. Δεν έχει βάλει τίτουλο, αλλά για κοτρώνες ζακυθινές μου φαίνουνται. Να τηνε προσέχεις Ντάνα μου...