...ανακάλυψα επιτέλους έναν ραδιοφωνικό σταθμό της προκοπής: 88.9 (ο παλιός Angel, τώρα δεν έχει όνομα)! Παίζει ελληνική ροκ, χιπ χοπ και alternative. Και έχει γίνει η μόνιμη μουσική μου υπόκρουση.

...έκανα την τελευταία μου υπηρεσία στον Στρατό και απόλαυσα ένα μεγαλοπρεπές σκίσιμο των ρούχων που δεν πρόκειται να ξαναφορέσω ποτέ. Ίσως η μοναδική στιγμή της θητείας που αξίζει.

...ξεκίνησα δίαιτα, γιατί τα σουβλάκια και τα σάντουιτς του Στρατού ανέβασαν τις μετρήσεις της ζυγαριάς σε δυσθεώρητα ύψη. Και μάλλον εκεί θα μείνουν οι μετρήσεις, ως συνήθως.

...πέρασα για πρώτη φορά την αλλαγή του χρόνου μακριά από τους δικούς μου ανθρώπους, και συγκεκριμένα σε ένα στρατόπεδο, με έναν μαλάκα πάνω από το κεφάλι μου να μας απαγορεύει να ξενυχτήσουμε μετά τη 1 μετά τα μεσάνυχτα. Και του χρόνου σπίτι μου, βεβαίως.

...τράκαρα για πρώτη φορά, και μάλιστα έφταιγα εγώ - ή, για την ακρίβεια, τα φρένα που δε λειτούργησαν λόγω της βροχής. Αλλά δεν θα πληρώσουν τα φρένα για τη ζημιά...

...πήγα στο Φεστιβάλ Κόμικς της Βαβέλ και δεν ήθελα να φύγω! Αν μπορούσα να κατασκηνώσω εκεί και τις 4 μέρες, θα το έκανα! Πού αλλού στην Αθήνα θα δεις τόσα χρώματα μαζεμένα;

...κατέστρεψα το κινητό μου, πετώντας το με δύναμη πάνω σε ένα καλοριφέρ. Τώρα δε δουλεύει η οθόνη του, φεύγει μόνη της η μπαταρία και έσπασε το καπάκι του. Αλλά το 'φχαριστήθηκα.

...πήρα το Champions League. το C ampionato, το Coppa Italia και το ευρωπαϊκό Super Cup με τη Φιορεντίνα στο Football Manager Handheld! Όχι πως σας νοιάζει, αλλά έπρεπε να το πω κάπου!

...ξαναβρέθηκα με φίλο που είχα χάσει εδώ και τρία χρόνια, που μου είχαν κλέψει το κινητό και έχασα το νούμερό του. Φυσικά, μέσω Facebook...

...για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, δεν έστειλα σε κανέναν φίλο μου τα συνηθισμένα μου κλισέ μηνύματα Πρωτοχρονιάς! Και ευτυχώς, έλαβα και ελάχιστα.

...είδα τη δημοσιογραφία να κατρακυλάει μερικά ακόμα σκαλοπάτια πιο χαμηλά, με την υπόθεση της απαγωγής του εφοπλιστή. Το να στήνεις καραούλι έξω από ένα σπίτι και να δηλώνεις με υπερηφάνεια ότι ο εφοπλιστής έφαγε κοτόσουπα ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία.

...όχι πως δεν το περίμενα, αλλά ούτε και φέτος πήρα δώρο από τον Άγιο Βασίλη. Τον παπάρα.

...περπάτησα ξανά στα Εξάρχεια, μετά από ένα χρόνο περίπου. Όσα κι αν έγιναν, τίποτα δεν έχει αλλάξει - εκτός ίσως από το ότι έχουν αυξηθεί δραματικά οι μπάτσοι στην περιοχή. Περισσότερη αστυνόμευση, λιγότερη ασφάλεια.

...εξεπλάγην από την κίνηση του Ολυμπιακού να αποκτήσει ως δανεικό τον Ματ Ντάρμπισαϊρ από την Μπλάκμπερν. Καλή περίπτωση μου φαίνεται, αλλά θα δείξει.

...μου έκανε πολύ κακή εντύπωση ο "πόλεμος" που έχουν ανοίξει μέσω των διαφημίσεών τους η Q και η Frog. Κι όλα αυτά για κανα-δυο σεντς διαφορά; Έλεος!

...νευρίασα με το ΕΣΡ, που αντί να κατακεραυνώνει σκουπίδια σαν τη "Στιγμή της Αλήθειας", ψάχνει να βρει κάτι μεμπτό στην "Ελληνοφρένεια". Γιατί, επειδή η ανάποδη σημαία ενόχλησε τον Μπουμπούκο;

...αναθάρρησα με τα πρώτα δείγματα γραφής του Ομπάμα: Κλείσιμο του Γκουαντάναμο, κατάργηση του "εικονικού πνιγμού", κατάργηση ηλίθιων νομοσχεδίων του Μπους. Αλλά δεν του συγχωρώ ακόμα το "τουμπεκί" για τη σφαγή στη Γάζα.

...είδα σε (πειρατικό) DVD την "Ανταλλαγή", με την Αντζελίνα Τζολί. ΟΚ, μου άρεσε, αλλά δεν ήταν και για Όσκαρ η Τζολί. Αντίθετα, ο Κλιντ Ίστγουντ πάει από το καλό στο καλύτερο.

..."κόλλησα" με το "Human" των The Killers - αν και ακόμα δεν κατάλαβα το νόημα του στίχου "are we human or are we dancer". Όχι dancers, dancer!

...πεθύμησα την παλιά μου δουλειά, μετά από έναν ολόκληρο χρόνο αδυσώπητου κωλοβαρέματος. Ή έστω οποιαδήποτε δουλειά. Θέλω να δουλέψω, λέμε! Να κάνω κάτι χρήσιμο για την κοινωνία!!!

…παίρνεις το δίπλωμα μετά από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες, και φυσικά με “λάδωμα” - και τις προηγούμενες φορές είχες “λαδώσει” τους εξεταστές, αλλά ούτε έτσι δέχτηκαν να σε περάσουν.

…με απόφαση δικαστηρίου υποχρεώνεσαι να τοποθετείς ένα μεγάλο “Ν” στο πίσω παρμπρίζ του αυτοκινήτου σου εφ’όρου ζωής, για να ξέρουν οι άλλοι οδηγοί και να σε αποφεύγουν.

…η Τροχαία έχει εγκαταστήσει ειδικό πομπό στο αυτοκίνητό σου, ώστε να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή που βρίσκεσαι και να είναι σε ετοιμότητα για να στείλει εκεί ένα συνεργείο.

…καμία αντιπροσωπεία αυτοκινήτων δε σε αφήνει να κάνεις test drive σε κανένα από τα μοντέλα της.

…οι bookmakers δε δέχονται πλέον πονταρίσματα για το ενδεχόμενο να πεθάνεις από τροχαίο ατύχημα.

…στη σκόνη του αυτοκινήτου σου, αντί για “θέλω πλύσιμο”, τα κωλόπαιδα της γειτονιάς σου έχουν γράψει “θέλω πέταμα”.

…όσο κι αν προσπαθείς, εξακολουθείς να μπερδεύεις το γκάζι με το φρένο, το αριστερό φλας με το δεξί και το κουμπί των υαλοκαθαριστήρων με την κόρνα.

…ακόμα και με το πιο εξελιγμένο GPS, καταφέρνεις και χάνεσαι πάντα.

…οι ασφαλιστικές εταιρείες θέλουν τα τριπλάσια απ’όσα αξίζει το αυτοκίνητό σου για να δεχτούν να σε ασφαλίσουν.

…έχεις τρακάρει τόσες πολλές φορές σε μία συγκεκριμένη στροφή, που της δίνουν το όνομά σου.

…ζητάς από το συνεργείο της γειτονιάς σου να σου βάλει στο αυτοκίνητο προφυλακτήρα σαν κι αυτούς που έχουν τα συγκρουόμενα στο λούνα παρκ.

…κάνεις το αυτοκίνητό σου ειδική παραγγελία, με 42 αερόσακους και υπερπλήρες φαρμακείο.

…το 70% των εσόδων της Τροχαίας προέρχεται από τις κλήσεις που ρίχνει σε σένα.

…κάποιος άλλος σε τρακάρει, και κανένας δεν πιστεύει ότι φταίει αυτός - ούτε καν η ασφαλιστική σου.

…η Φιλοζωική Εταιρεία σε έχει ανακηρύξει δημόσιο κίνδυνο για αδέσποτους σκύλους, γάτες και περιστέρια.

…διαβάζεις αυτό το κείμενο στο κινητό ή το laptop σου, την ώρα που οδηγείς, και δεν έχεις πάρει χαμπάρι ότι έχεις περάσει στο αντίθετο ρευμ…BOOM!

Νόμος του Μέρφι: Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.

Συνακόλουθο του Νόμου του Μέρφι: Όταν σου συμβαίνει κάτι πάρα πολύ καλό, θα συμβεί αμέσως κάτι πάρα πολύ κακό, ώστε να επέλθει ισορροπία στο σύστημα.

Απόδειξη: Ήμουν πολύ χαρούμενος χθες, όταν έφυγα από το στρατόπεδο, μετά την τελευταία μου υπηρεσία. Οριστικά, πολίτης πια - τι μπορεί να πάει στραβά;

Κι όμως, πήγε. Στο γυρισμό, σε μια ευθεία στο δρόμο, τα φρένα του αυτοκινήτου δεν έπιασαν εξαιτίας της βροχής, με αποτέλεσμα να στουκάρω στο μπροστινό αυτοκίνητο, που είχε σταματήσει στο stοp. Γκρρρρρ.

Μη φανταστείτε τίποτα φοβερό, απλά ένα πισωκολλητό του έκανα του άλλου αυτοκινήτου. Εντάξει, μπήκε λίγο μέσα ο κώλος του, ξηλώθηκε και η πινακίδα του, μικροπράγματα. Κι όλα αυτά ήταν ένα ύπουλο σχέδιο του γαλαξιακού φαρσέρ, μόνο και μόνο για να μου χαλάσει τη μέρα. Μια, παραλίγο τέλεια, μέρα.

Και όντως θα ήταν τέλεια, γιατί το απόγευμα μου ήταν ήδη κανονισμένο: επίσκεψη στο φεστιβάλ κόμικς της Βαβέλ, στην Τεχνόπολη. Στο στοιχείο μου, ανάμεσα στους χάρτινους ήρωες και τους φανταστικούς κόσμους των κόμικς.

Ήταν ένα υπέροχο απόγευμα. Για πάνω από 2 ώρες χάθηκα στον χάρτινο κόσμο της 9ης τέχνης (ας τολμήσει κανείς να πει ότι δεν είναι τέχνη), στα χιουμοριστικά κόμικς του Sοlοup και του Βιδάλη, στα αφόρητα ρεαλιστικά σχέδια των Λιβανέζων καλλιτεχνών, στα πρωτότυπα σχέδια των Ρώσων και Ουκρανών δημιουργών, στα αριστουργήματα του Λέανδρου. Κι όλα αυτά ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλους, οι περισσότεροι στην ηλικία μου, άλλοι εμφανώς έμπειροι και “διαβασμένοι”, άλλοι όψιμοι λάτρεις της 9ης τέχνης, άλλοι που ήρθαν μόνο επειδή ήταν τζάμπα.

Μπήκα στην Τεχνόπολη μέρα και βγήκα νύχτα. Θα μπορούσα και να ξενυχτήσω εκεί. Κρίμα που κράτησε μόνο τέσσερις μέρες το φεστιβάλ, θα ξαναπήγαινα. Αλλά μόνο μια μέρα μπόρεσα να πάω.

Μια, παραλίγο τέλεια, μέρα…

(το είχα πει: Όταν βρω χρόνο θα φτιάξω τα εξώφυλλα αυτών των παιχνιδιών. Σιγά-σιγά θα έρθουν και τα επόμενα…)

(…ή αλλιώς “πώς μπορεί ο κάθε μαλάκας να το παίξει φιλόσοφος χωρίς καν να χρειαστεί να βάλει το μυαλό του σε λειτουργία” - αλλά το “Όταν έκλασε ο Νίτσε” είναι πιο σύντομο και πιο πιασάρικο)

- Οι σχέσεις είναι σαν τους υπολογιστές: Πριν τον αποκτήσεις, πιστεύεις ότι είναι ο ιδανικός για σένα. Όταν τον αποκτήσεις, ανακαλύπτεις ότι κυκλοφορούν στην αγορά πολύ καλύτερα μοντέλα. Μετά από 2-3 μήνες τον έχεις βαρεθεί και τον παρατάς για κάτι καλύτερο.

- Τα πολιτικά κόμματα είναι σαν τα αυτοκίνητα: Όσο καλά κι αν είναι, αν ο οδηγός είναι ανίκανος, δεν μπορούν να κερδίσουν καμία κούρσα.

- Τα μηχανάκια είναι σαν το καρδιογράφημα: Όταν πάνε πολύ γρήγορα, την πούτσισες.

- To “Στοίχημα” είναι σαν το τσιγάρο: Την πρώτη φορά “απλώς δοκιμάζεις”, τη δεύτερη φορά “παίρνεις και μια δεύτερη γνώμη” και την τρίτη φορά ξοδεύεις το μισό σου μισθό σε αυτό.

- Ο έρωτας είναι σαν τα μικρόβια: Όταν μπει μέσα στον οργανισμό σου δεν μπορείς να σηκωθείς απ’το κρεβάτι, δεν μπορείς να φας ή να κοιμηθείς. Κι όταν ο οργανισμός το καταπολεμήσει, είναι θέμα χρόνου να σε βρει ένα άλλο, πιο ισχυρό.

- Τα βιβλία είναι σαν τις προεκλογικές υποσχέσεις: Όσο πιο μεγάλα είναι, τόσο πιο ανούσιο είναι να ασχοληθείς μαζί τους.

- Η τηλεόραση είναι σαν τα πατατάκια: Άπαξ και ανοίξεις το κουτί, δεν πρόκειται να το κλείσεις πριν καταναλώσεις όλη τη σαβούρα.

- Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για να μην πληρώσεις την εφορία.

- Τα όνειρα είναι σαν τα one night stand: Το επόμενο πρωί δε θυμάσαι τίποτα.

- Η κοινωνία είναι σαν φωτοτυπικό μηχάνημα: Αν δεν είναι σε καλή κατάσταση το πρωτότυπο, τότε και τα αντίγραφα θα βγουν χάλια.

- Τα γυαλιά ηλίου είναι σαν τα αυτοκίνητα: Τα έχουμε ανάγκη, αλλά συνήθως τα αγοράζουμε για φιγούρα.

- Τα μαθηματικά είναι σαν τις μπάμιες: Όταν είμαστε μικροί μας λένε ότι μας είναι απαραίτητα, όταν μεγαλώνουμε συνειδητοποιούμε ότι δε μας χρειάζονται σε τίποτα, και όταν κάνουμε παιδιά τους λέμε πάλι ότι τους είναι απαραίτητα.

- Οι αστυνομικοί είναι σαν τις μαύρες γάτες: Όταν τους βλέπεις στο δρόμο, ξέρεις ότι κάτι κακό θα (σου) συμβεί.

- Τα blogs είναι σαν τα σχολεία: Όλοι πιστεύουν ότι εκεί εκκολάπτεται το μέλλον, αλλά στην πραγματικότητα σε αυτά οι περισσότεροι ασχολούνται πολύ περισσότερο με την καψούρα τους και τα άλλα προσωπικά τους προβλήματα, παρά με το μέλλον.

- Ελευθερία είναι να ξενυχτάς επειδή θες να δεις μια καλή ταινία, και όχι επειδή σε αναγκάζουν να μείνεις ξύπνιος.

- Ελευθερία είναι να ανοίγεις την ντουλάπα σου και να μπορείς να φορέσεις όποιο ρούχο σου αρέσει, κι όχι μόνο τα χακί.

- Ελευθερία είναι να ξυπνάς το πρωί μόνος σου, κι όχι να σε ξυπνάει το ξυπνητήρι ή ο βαριεστημένος θαλαμοφύλακας.

- Ελευθερία είναι να σηκώνεσαι από το κρεβάτι το πρωί και να μη σε αναγκάζει κανείς να το στρώσεις.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να συζητήσεις για πολιτική χωρίς να κοιτάς πίσω από την πλάτη σου μήπως σε ακούει κανένας.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να κυκλοφορείς στο δρόμο χωρίς να σε απασχολεί το πότε θα γυρίσεις πίσω.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να κάθεσαι στη λεκάνη της τουαλέτας.

- Ελευθερία είναι να μπορείς ανά πάσα στιγμή να βγεις και να πάρεις μια εφημερίδα χωρίς να πρέπει να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να προγραμματίσεις το πού θα πας την επόμενη εβδομάδα, χωρίς να εξαρτάσαι από κανέναν μαλάκα.

- Ελευθερία είναι να βλέπεις έναν στρατιωτικό στον δρόμο και να μην είσαι υποχρεωμένος να τον χαιρετήσεις.

- Ελευθερία είναι να ξυρίζεσαι και να κουρεύεσαι όποτε θες.

- Ελευθερία είναι να μην πρέπει να ριγήσεις όταν ακούς τον εθνικό ύμνο, να μην πρέπει να δακρύσεις όταν υψώνεται η σημαία, να μην πρέπει να μισείς όποιον δεν είναι Έλληνας.

- Ελευθερία είναι να μη θυμάσαι τι σημαίνει “παρουσιάστε”, τι σημαίνουν τέσσερις “σαρδέλες”, τι σημαίνει “Σ4″.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να κάνεις μπάνιο όποτε θες, και πάντα με ζεστό νερό.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να πιεις νερό από τη βρύση.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να γράφεις ημερολόγιο χωρίς να σε κοιτάει κανείς καχύποπτα.

- Ελευθερία είναι να μπορείς να διαλέξεις τι φαγητό θα φας σήμερα.

- Ελευθερία είναι να μη σε υποχρεώνει κανείς να μπεις σε εκκλησία.

- Ελευθερία είναι να πίνεις επιτέλους τον καφέ σου σε γυάλινο ποτήρι.

Κι αν όλα αυτά δεν έχουν γίνει ακόμα, και ίσως και να μη γίνουν ποτέ, ένα μόνο είναι σίγουρο:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΦΑΝΤΑΡΟΣ!

(1η μέρα, βραδινό δελτίο ειδήσεων) Συγκλονισμένη η κοινή γνώμη παρακολουθεί την υπόθεση της απαγωγής του πρωθυπουργού της χώρας, Κώστα Καραμανλή, από αδίστακτους κακοποιούς, οι οποίοι ζητούν 100 εκατομμύρια ευρώ σε νομίσματα του 1 και 2 ευρώ ως λύτρα για να τον αφήσουν ελεύθερο. Οι απαγωγείς έστησαν ενέδρα στον κ.Καραμανλή σε ερημικό δρόμο της Ραφήνας, όπου ο πρωθυπουργός περπατούσε αμέριμνος τρώγοντας σουβλάκια.

Η υπόθεση περιπλέκεται, καθώς ο κ. Καραμανλής βρίσκεται σε αυστηρή φαρμακευτική αγωγή, σύμφωνα με την οποία πρέπει ανά 3 ώρες να καταναλώνει τουλάχιστον 2 κιλά παϊδάκια και λοιπά κοψίδια. Ο προσωπικός του γιατρός, κ. Ιγνάτιος Προγούλης, μάλιστα, δήλωσε σήμερα ότι έστω και ένα κιλό λιγότερο ίσως να αποβεί μοιραίο για τον πρωθυπουργό.

Η Αστυνομία τώρα ερευνά όλα τα σουβλατζίδικα, πατσατζίδικα και όλες τις ταβέρνες της χώρας, ψάχνοντας για κάποια ύποπτη αγορά κοψιδιών, που ίσως να σχετίζεται με την υπόθεση.

Στο μεταξύ, η σύζυγος του πρωθυπουργού, Νατάσα, απηύθυνε δραματική έκκληση προς τους απαγωγείς να αφήσουν ελεύθερο τον σύζυγό της. “Πάρτε τον Αλογοσκούφη στη θέση του”, δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η Αστυνομία βρίσκεται σε συνεχείς διαπραγματεύσεις με τους απαγωγείς, και ήδη οι απαιτήσεις τους φέρονται να έχουν μειωθεί σημαντικά, στα 99.985.000 ευρώ. Ο Υπουργός Οικονομίας, κ.Παπαθανασίου, πρότεινε να δοθεί αυτό το ποσό από το Ελληνικό Δημόσιο και να περικοπούν γι’αυτόν το σκοπό κάποια ασήμαντα έξοδα του προϋπολογισμού, όπως είναι αυτά για την παιδεία, την υγεία και τα δημόσια έργα.

Ωστόσο, σε έρευνα που διεξήγαγε στα γρήγορα η PPO, 68% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι προτιμά “να τον κρατήσουν εκεί, καλύτερα είμαστε χωρίς αυτόν”, ενώ μόνο 13% απαντά “κρίμα τον άνθρωπο, δεν έχει κάνει τίποτα κακό”. Τέλος, το υπόλοιπο 19% απάντησε “Δεν πληρώνω, δεν απαντώ”.

Ακόμα, σε δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό, ο επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ευχήθηκε η υπόθεση να έχει αίσιο τέλος, χωρίς να ξεκαθαρίσει ωστόσο αν εννούσε ευχάριστο για τον πρωθυπουργό ή ευχάριστο για την κόρη του.

Όσον αφορά την ταυτότητα των απαγωγέων, ο Υπουργός Εσωτερικών, Προκόπης Παυλόπουλος, μην έχοντας πού αλλού να τα ρίξει, δήλωσε ότι πιθανότατα πρόκειται για μέλη του “Επαναστατικού Αγώνα” και πρόσθεσε ότι η Ελληνική Αστυνομία βρίσκεται πολύ κοντά στην εξάρθρωση της τρομοκρατικής ομάδας, όπως βρίσκεται και πολύ κοντά στον πολίτη, κι έτσι τον κάνει να αισθάνεται πιο ασφαλής.

Περισσότερες πληροφορίες θα μας δώσει τώρα ο αρχιρουφιάνος μας, που έχει στρατοπεδεύσει έξω από το σπίτι του πρωθυπουργού, στη Ραφήνα…

(3η ημέρα, έκτακτο δελτίο ειδήσεων) - Κυρίες και κύριοι, διακόπτουμε το πρόγραμμά μας, γιατί έχουμε μια σημαντική εξέλιξη στο θέμα της απαγωγής του πρωθυπουργού. Πάνο Σούργελε, σε ακούμε.

- Ναι, Νίκο, μόλις πριν από λίγο πληροφορηθήκαμε ότι ο πρωθυπουργός βρέθηκε δεμένος χειροπόδαρα, αλλά σώος και αβλαβής, σε χαντάκι έξω από το Λαύριο. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, στην τσέπη του βρέθηκε και ένα σημείωμα από τους απαγωγείς, στο οποίο εξηγούσαν ότι τελικά, ακόμα κι αν τους έδιναν τα 100 εκατομμύρια, περισσότερο θα τους κόστιζε να ταϊζουν τον Πρωθυπουργό για άλλες δύο μέρες. Επίσης, οι απαγωγείς τονίζουν ότι την επόμενη φορά θα απαγάγουν κάποιον πιο οικονομικό στόχο, κανένα μοντέλο, π.χ.

Ο Υπουργός Εσωτερικών, Προκόπης Παυλόπουλος, έκανε ήδη δηλώσεις, στις οποίες υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια ακόμα μεγάλη επιτυχία της Ελληνικής Αστυνομίας (χωρίς όμως να αναφέρει τις άλλες), ενώ ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε: “Ελπίζω να μην ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο στον κ. Καραμανλή”.

Αυτή τη στιγμή παρέχονται οι πρώτες βοήθειες στον κ.Καραμανλή, σε παρακείμενη ταβέρνα, ενώ θα ακολουθήσει δεξίωση, τα έξοδα της οποίας θα καλυφθούν από τα 100 εκατομμύρια ευρώ που ΘΑ δίνονταν για την απελευθέρωση του πρωθυπουργού…

Κι έτσι, έζησε αυτός καλά, κι εμείς…τα ίδια.

Αυτό ήταν, λοιπόν. Η στρατιωτική θητεία, αυτός ο χαμένος χρόνος απ’ τη ζωή μου, ουσιαστικά έφτασε στο τέλος της. Σήμερα παρέδωσα το όπλο μου. Για πάντα. Τρεις υπηρεσίες έμειναν, μετρημένες στα δάχτυλα. Όπλο στα χέρια μου δεν ξαναπιάνω, ποτέ. Τυπικά, μέχρι τις 11 Φεβρουαρίου είμαι φαντάρος. Στην ψυχή, όμως, είμαι πολίτης. Πάει, τέλειωσε.

Άκουσα πολλά “καλός πολίτης” αυτές τις μέρες από άλλους φαντάρους. Αντίθετα, οι μόνιμοι στρατιωτικοί δε λένε σχεδόν ποτέ “καλός πολίτης”. Λένε “τώρα αρχίζουν τα δύσκολα”. Θέλουν να σε κάνουν να εκτιμήσεις τον Στρατό, να τρομάξεις στην προοπτική αυτού που σε περιμένει έξω. Υποθέτω ότι αυτός είναι ο δικός τους, ιδιαίτερος τρόπος να πουν “καλός πολίτης”, ή κάτι παρόμοιο, σαν “σε ζηλεύω που απολύεσαι κι εγώ μένω εδώ να σαπίζω μια ζωή και σήμερα”.

Δεν θα κάνω απολογισμό της θητείας μου σήμερα. Σίγουρα θα το κάνω κάποια άλλη μέρα, όταν θα μπορώ να συγκεντρωθώ αρκετά για να θυμηθώ τα σημαντικότερα γεγονότα της θητείας που μας πέρασε.

Για την ώρα, αποχαιρετώ απλώς το όπλο μου, αδειάζω τον φοριαμό μου, ξεχρεώνω το ΚΨM και ετοιμάζομαι να σκίσω, να κάψω ή να κακοποιήσω με κάποιον πιο πρωτότυπο και σαδιστικό τρόπο τα στρατιωτικά μου ρούχα. Να μη μείνει ούτε τσέπη.

Να μη μείνει τίποτα. Έτσι κι αλλιώς, οι αναμνήσεις που θέλω να απομείνουν από αυτήν τη θητεία έχουν να κάνουν με πρόσωπα, όχι με πράγματα. Τα χακί δεν έχουν καμία θέση στη μνήμη μου πια. Θα τα εξαφανίσω, όχι τόσο από εκδικητική μανία, αλλά από ανάγκη. Ανάγκη να μη θυμάμαι.

Πλάκα έχει που τα γράφω όλα αυτά φορώντας τα χακί μου, περιμένοντας να τελειώσει κι αυτή η υπηρεσία και να βρεθώ ένα βήμα πριν την οριστική απόλυση. Να κάνω επιτέλους κάτι πιο χρήσιμο για τον εαυτό μου από το να σαπίζω σε μια καρέκλα, ένα κρεβάτι ή μία σκοπιά. Να δουλέψω, να βγάλω χρήματα και να τα ξοδέψω όπως εγώ θέλω. Ελευθερία, μόνο αυτή τη λέξη έχω στο μυαλό μου. Κι αν πάντα θα έχω έναν μαλάκα εργοδότη πάνω απ’το κεφάλι μου, δεν πειράζει. Μέσα μου θα είμαι ελεύθερος.

15000 και μία. Είμαι νεοσύλλεκτος πάλι.

Ακολουθεί η λίστα με τα αγαπημένα τραγούδια των Ελλήνων αστυνομικών, όπως τα κατέγραψε η ΙFBI:

1. Άλκηστη Ψυχοβγάλτη - Κυκλοφορώ κι Οπλοφορώ

2. Θάνος Παρτάλης - Η Αθήνα Είναι Πλέον Δική Μου

3. Άννα Κρίση - Χωρίς Το Γκλομπ Μου

4. Φίλιππος Πλιάτσικος - Τι Δεν Έμαθε ο Υπουργός

5. Δημήτρης Μικροχάνος - Σ’Αναζητώ Στα Εξάρχεια

6. Λαυρέντης Μαχαιροβγάλτης - Μπάτσοι Δίχως Λογική

7. Πάνος Καβλίδης - Πας να με Ξεκάνεις

8. Νίκος Μανταρίνογλου - Μετρώ τα Θύματα

9. Ατασθαλία Ζώη - Κομμάτια να Γίνει (η Αθήνα)

10. Μιχάλης Χαζογιάννης - Ο Ανάρχας Πού Μένει

11. Δημήτρης Μπάτσης - Σπασμένη Βιτρίνα

12. Σταμάτης Γουρουνίδης - Έχω Πετάξει Μαζί Σου (Μολότοφ)

13. Δέσποινα Φαρδή - Το Μαγαζάκι της Καρδιάς Μου (το ‘κάναν λίμπα οι αναρχικοί)

14. Lοcοvrοndο - Πίνω Μπάφους και Ρίχνω στο Ψαχνό

15. Τάρτα - Έλα στο Τμήμα Μαζί Μου

16. Έλενα Παπαβύζου - Στο Κεφάλι Σου Πέτρα

Ο Άγιος Γρουσούζιος γεννήθηκε το 1313 στη γαλλική πόλη Γκαντέμ. Από μικρός μπορούσε να βλέπει το μέλλον μέσω οραμάτων, ένα χάρισμα από το Θεό. Αλλά το “χάρισμα” είχε ένα ελάττωμα: Μπορούσε να προβλέψει μόνο άσχημα πράγματα, κάτι που εξηγεί το γιατί ποτέ δε μπόρεσε να μαντέψει τους αριθμούς του Τζόκερ και να περάσει ζωή και κότα. Επίσης, εξηγεί το πώς “συμπτωματικά” είχε πάει μια βόλτα 400 χιλιομέτρων τη μέρα που η Γκαντεμέν χτυπήθηκε από σεισμό 9 ρίχτερ και σκοτώθηκαν όλοι οι κάτοικοί της, μαζί και όλοι του οι συγγενείς, κι ενώ αυτός ήταν μόλις 13 ετών.

Ορφανός πια και μόνος στη ζωή, αποφάσισε να γίνει μοναχός. Όμως και πάλι, δεν μπόρεσε να στεριώσει σε κανένα από τα 27 μοναστήρια στα οποία έμεινε κατά καιρούς. Στο ένα γκρεμίστηκε ένας τοίχος και καταπλάκωσε όλους τους μοναχούς (εκτός από έναν), τρία άλλα καταστράφηκαν ολοσχερώς από πυρκαγιές (μόνο ένας επέζησε), ενώ στα άλλα 23 κανείς ποτέ δεν έζησε για να διηγηθεί τι συνέβη, εκτός από έναν μοναχό που δεν είχε καμία όρεξη να πει την ιστορία.

Πιστεύοντας ότι είναι καταραμένος από τον Θεό, κατέφυγε σε μία υπόγεια σπηλιά, όπου δεν θα μπορούσε να βλάψει κανέναν με τη γρουσουζιά του. Το πρώτο βράδυ που κοιμήθηκε εκεί, εμφανίστηκε στο όνειρό του ο Χριστός. Αφού σκόνταψε μια φορα, χτυπώντας ελαφρά στο φωτοστέφανο, του ανέθεσε μια αποστολή: Να βλέπει σε όραμα κάθε μέρα στιγμιότυπα από τη μέρα της Συντέλειας του Κόσμου και να γράψει μία νέα Αποκάλυψη σαν του Ιωάννη, αλλά πιο πιασάρικη, γιατί είχε πέσει από το tοp 10 των best seller της εποχής.

Ενθουσιασμένος που επιτέλους θα έκανε κάτι χρήσιμο στη ζωή του, άρχισε με ζήλο να περιγράφει τη χαρμόσυνη Μέρα της Κρίσεως, όταν ο κόσμος καταστραφεί και όλοι πεθάνουν. Όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του, καθώς ήταν τόσο απασχολημένος με τα οράματα της Συντέλειας, που δεν είδε ποτέ το όραμα που θα τον ειδοποιούσε για την κατολίσθηση που τον σκότωσε.

Ο Άγιος Γρουσούζιος ο “Ευαγγελιστής” είναι ο προστάτης των απανταχού γκαντέμηδων. Η μνήμη του εορτάζεται κάθε Τρίτη και 13.