Αθήνα   24°C
LIFO

Αναζήτηση post

ΛΕΞΗ ΚΛΕΙΔI: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ
Παρ, 03 Σεπ 2010 02:44 πμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου - Ημέρα 48η: Παγιδευμένος στο χεζολίβαδο

Αγαπητό ημερολόγιο,είναι απίστευτο το πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός. Να, σαν χθες μου φαίνεται που έλεγα "χέστηκα που έρχονται σε έναν χρόνο οι U2 στην Ελλάδα". Και να που μπήκε πάλι ο Σεπτέμβριος, οι U2 (παραδόξως) δεν ακύρωσαν τη συναυλία τους και εγώ νιώθω σαν τον παππού με Αλτσχάιμερ, που βρίσκει ξαφνικά τον εαυτό του στη μέση ενός δωματίου, να κρατάει μία εφημερίδα και να μη θυμάται πώς μπήκε στο δωμάτιο, πού σκόπευε να πάει και σε τι χρησιμεύει η εφημερίδα.Ναι, αγαπητό μου ημερολόγιο, το καλοκαίρι πέρασε. Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος, τρεις μήνες πέρασαν μπροστά από τα μάτια μου σαν ταινία, και τώρα βλέπω τους τίτλους τέλους και αναρωτιέμαι ποιος μαλάκας μου πρότεινε να δω αυτήν την ταινία, που ήταν πιο βαρετή και από ταινία του Αγγελόπουλου. Μεταγλωττισμένη στα σουαχίλι. Σε slow m...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
Τετ, 01 Σεπ 2010 02:49 πμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου - Ημέρα 45η: Εκδρομή εις τας εξοχάς

Αγαπητό ημερολόγιο, ένα από τα καλά της ανεργίας είναι ότι δεν έχεις καμία υποχρέωση, πέρα από το να ψάχνεις για δουλειά (αλλά κι αυτό τώρα πια είναι πολύ εύκολο - οι αγγελίες είναι πολύ λιγότερες και οι περισσότερες από αυτές απορρίπτονται με την πρώτη ματιά). Έτσι, όταν η θεία Β. σου προτείνει να πας μαζί της για παρέα στη Λαμία, όπου έχει μια δουλειά, δεν σκέφτεσαι ούτε πώς θα το σκάσεις από τη δουλειά για να πας, ούτε τι δουλειές έχεις να κάνεις εκείνη τη μέρα. Λες απλώς "ναι" και πανηγυρίζεις για την τζάμπα εκδρομή. (από την άλλη, το κακό της υπόθεσης είναι ότι, αν κάποιος ανεπιθύμητος σου προτείνει να βγεις μαζί του κάπου, η δικαιολογία "έχω κάτι δουλειές να κάνω" ακούγεται μάλλον παράδοξη και ο άλλος σε κοιτάει σαν να έχει μεγαλώσει η μύτη σου μισό μέτρο. Ουδέν καλόν ...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
Κυρ, 29 Αύγ 2010 01:00 πμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου - Ημέρα 42η: Aie Aie Aie, Puerto Rafti

Αγαπητό ημερολόγιο,βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σου ανακοινώσω ότι οι προσευχές σου δεν εισακούστηκαν. Δεν με απήγαγαν εξωγήινοι για να με υποβάλλουν σε ακατονόμαστα βασανιστήρια, δεν βρήκα τραγικό θάνατο σκουντουφλώντας στην άκρη της μπανιέρας, δεν έπαθα ηλίαση εξαιτίας του καύσωνα, δεν άνοιξε η γη να με καταπιεί (αλλά και να το έκανε, θα με έφτυνε αμέσως - όλο λίπος είμαι). Άλλος ήταν ο λόγος που πέρασε μία ολόκληρη εβδομάδα χωρίς να έχεις νέα μου: Μίνι διακοπές!Ναι, το ξέρω ότι σου είχα πει πως δεν θα έκανα καθόλου διακοπές φέτος. Αλλά όταν η Δ. μου πρότεινε να πάμε για μία εβδομάδα στο εξοχικό της, στο μαγευτικό Πόρτο Ράφτη, θα ήμουν μάλλον ηλίθιος αν απαντούσα αρνητικά. Έτσι, άφησα πίσω τον πολιτισμό (λεξικό Stranger - Πολιτισμός (ο), ουσ.: το ασύρματο Ίντερνετ στο σπίτι μου) κα...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
Σαβ, 21 Αύγ 2010 01:36 πμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου - Ημέρα 36η: Άσ' τον Mallάκα στη Mallακία του

Αγαπητό ημερολόγιο, οι άνθρωποι είμαστε περίεργα όντα. Πάντα αναζητούμε κάτι, δεν καθόμαστε ποτέ σε ησυχία. Άλλοι επιδίδονται σε μεγαλόπνοες αναζητήσεις ("Υπάρχει Θεός; Είναι άπειρο το Σύμπαν; Πού πάνε τα καπάκια από τις οδοντόβουρτσες όταν εξαφανίζονται;"), άλλοι σε καθαρά ιδιοτελείς αναζητήσεις ("Πώς θα κλέψω το κράτος; Πώς θα ξεγελάσω το αλκοτέστ; Πώς θα πείσω τη γυναίκα μου να κάνουμε 69;") και άλλοι σε μάλλον ηλίθιες αναζητήσεις ("Γιατί με παράτησε η Μαρία; Ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα φέτος; Γιατί οι εχθροί του Spiderman δεν τον ψεκάζουν με Aroxol;"). Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ανήκω στην τρίτη και τελευταία κατηγορία. Και μπορεί να μην είμαι περήφανος γι'αυτό, αλλά τουλάχιστον μπορώ να υπερηφανεύομαι ότι ανήκω στην πιο πολυπληθή κατηγορία ανθρώπων. Τώρα εγώ κάτι ήθελα...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
Τετ, 18 Αύγ 2010 06:45 μμ

Λευκός πύργος καλεί Ακρόπολη

Μετάβαση στο Post Τουριστικό καφέ ,γύρω από τα ξενοδοχεία .Περιμένοντας τα κλειδιά του διαμερίσματος    Αν αναρωτήθηκες ποτέ τι κάνει ένας μεσήλικας  τουρίστας τα αυγουστιάτικα μεσημέρια  στην Αθήνα , έχω την απάντηση :Κάθεται σε αυτά τα καφέ. Εδώ χωνεύουν την χωριάτικη και ότι σόλα έφαγαν στην Πλάκα , εδώ τσεκάρουν αν έχουν πάρει τα σωστά σουβενίρ (σ. σ το δικό μου ερεθισμένο αγαλματίδιο την έχει μεγαλύτερη από το δικό σου) , εδώ πίνουν μια μπύρα Μύθος τρώγοντας ποπ κόρν ντάλα μεσημέρι. Παρατηρώ τι  παίζει η τηλεόραση .Μόνο κύματα χωρίς ήχο.  Το μεσήλικο ζευγάρι που κάθεται απέναντι ρίχνει που και που κλεφτές ματιές στην οθόνη . Σαν να έχω μπει  στο τριπάκι τους ρίχνοντας το βλέμμα μια στα κύματα της τηλεόρασης και μία στα κουβαδάκια με τις τσουγκράνες που είναι δίπλα μου .Όλα είναι λοιπόν μέσα στ...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ   CITY LIFE  
 
Τετ, 18 Αύγ 2010 12:36 μμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου – Ημέρα 34η: Μια ταινία την ημέρα, την ανία κάνει πέρα

Αγαπητό ημερολόγιο, η βαρεμάρα είναι μια πολύ σοβαρή ασθένεια. Μπορεί να προκαλέσει ολική παράλυση στους μύες του σώματος, μαζική εξόντωση εγκεφαλικών κυττάρων, ακόμα και θάνατο (θα έχεις ακούσει τη φράση "βαριέμαι μέχρι θανάτου"). Αυτά είναι τα κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι η βαρεμάρα μπορεί να καταπολεμηθεί με εκατομμύρια διαφορετικούς τρόπους. Ο καλύτερος τρόπος, κατά τη γνώμη μου, είναι η εύρεση εργασίας, γιατί άπαξ και πιάσεις δουλειά δεν προλαβαίνεις όχι να βαρεθείς, αλλά ούτε καν να πεις "Πάτερ Ημών", ή "Κύριε, καρνέησον", σε μια απέλπιδα προσπάθεια να πείσεις τον Θεό να σου στειλει ένα σοκολατούχο, μπας και τη βγάλεις καθαρή και σήμερα. Μέχρι να γίνει το θαύμα, όμως, και να βρω δουλειά, πρέπει να εφαρμόσω άλλες θεραπείες. Ως τώρα έχω δοκιμάσει την αποχαύνωση στο Pl...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
Σαβ, 14 Αύγ 2010 05:11 μμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου - Ημέρα 32η: Τα πέντε στάδια της θλίψης

Αγαπητό ημερολόγιο, ο Αύγουστος δεν ήταν ποτέ ο αγαπημένος μου μήνας. Όταν ήμουν μικρότερος, οι καλοκαιρινές διακοπές με τους γονείς μου υπερκάλυπταν την αφόρητη αυγουστιάτικη ανία, όμως όταν πέρασα τον πρώτο μου Αύγουστο στην Αθήνα, στα 18 μου, τον μίσησα. Το αποκορύφωμα, βέβαια, ήταν ο περσινός Αύγουστος, όταν και έπαθα ιγμορίτιδα, την οποία ο (μαλακοπίτουρας) γιατρός εξέλαβε ως πιθανή γρίπη Η1Ν1 και με έστειλε σε μια ιδιωτική κλινική να κάνω εξετάσεις (με το αζημίωτο, φυσικά - ακόμα πιστεύω ότι ο συγκεκριμένος γιατρός έχει μετοχές στην κλινική, αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω). Αποτέλεσμα; Να χάσω 10 χρόνια απ'τη ζωή μου, φοβούμενος ότι μπορεί και να είχα μια θανατηφόρα γρίπη και να μείνω μια βδομάδα στο κρεβάτι και ένα μήνα άφραγκος. Αν δεν είχα και Internet στο σπίτι, θα ...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
Σαβ, 14 Αύγ 2010 11:27 πμ

Ψάχνοντας σπίτι στο κέντρο της Αθήνας

Μετάβαση στο Post       Στο μεξικάνικο μπορντέλο της μαντάμ Χουανίτα   Υπάρχει ένας καναπές με τρύπες από τσιγάρα , τρεις βγαλμένες πρίζες , ένα βάζο με αποξηραμένα λουλούδια και ένα μπλε βαράκι των πέντε κιλών. Στους τοίχους του  μπάνιου  πράσινες λωρίδες υγρασίας , πάνω από μια πετσέτα με τον αετό της ΑΕΚ ή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας , ότι θέλει βλέπει ο καθένας ανάλογα με το πόσες ώρες ΤΗΛΕ ΑΣΤΥ το έχει κάψει ο αμφιβληστροειδής. Στεκόμαστε στο χωλ και δεν τολμούμε να πλησιάσουμε στο καθιστικό , κοιτάζοντας πίσω μας την έξοδο(κινδύνου). «Καλέ , μην ντρέπεστε εργένηδες μένουν , δεν θα λερώσετε .Ελάτε» μας παροτρύνει και μπαίνουμε στο «καλύτερο» δωμάτιο του σπιτιού. Ένα «σκληρό» ροζ στους τοίχους του καθιστικού. Το επιθετικό come out του μπογιατζή . «Και επειδή σε συμπάθησα από 350 θα σου τ...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ   CITY LIFE  
 
Τρι, 10 Αύγ 2010 11:26 μμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου - Ημέρα 31η: Ο δαίμονας του πλυντηρίου

Αγαπητό ημερολόγιο, κάποιες μέρες θα ήθελες να προχωράει η μέρα σε slow motion, ώστε να μπορείς να απολαμβάνεις κάθε υπέροχη στιγμή της, χωρίς να φοβάσαι ότι σε λίγο θα τελειώσει και θα δώσει τη θέση της σε μια άλλη, πιθανότατα χειρότερη, μέρα. Άλλες μέρες, πάλι, θα ήθελες να πατήσεις το fast forward και να προσπεράσεις στα γρήγορα ολόκληρη τη μέρα, ελπίζοντας ότι η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη. Και είναι και μερικές μέρες που θέλεις απλά να κλείσεις το DVD player, να του βάλεις φωτιά και να χορέψεις πάνω στα αποκαΐδια του. Όταν είσαι άνεργος, οι περισσότερες μέρες είναι σαν αυτές τις τελευταίες: Όλες οι μέρες είναι ίδιες, λες και ο Θεός τις έχει βγάλει φωτοτυπία, και δεν μπορείς να περιμένεις ότι η επόμενη μέρα που θα έρθει θα κάνει την έκπληξη και θα σου φέρει κάποιο καλ...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
Δευ, 09 Αύγ 2010 01:40 πμ

Ημερολόγιο ενός ανέργου - Ημέρα 30ή: Μόνος στο σπίτι

Αγαπητό ημερολόγιο, δεν ξέρω πού θα πάει αυτή η κατάσταση. Το υποσυνείδητό μου έχει αποδιοργανωθεί τελείως. Σε λίγο θα φοβάμαι να πέσω να κοιμηθώ και θα κρατάω τα μάτια μου ανοιχτά με οδοντογλυφίδες, μην τυχόν και με πάρει ο ύπνος και δω πάλι κανέναν εφιάλτη. Όπως καταλαβαίνεις, το σημερινό μου πρωινό ξύπνημα δεν ήταν και τόσο ευχάριστο. Ποτέ δεν θα μπορούσε δηλαδή ένα πρωινό ξύπνημα να είναι ευχάριστο (εκτός αν συνοδευόταν από τυρόπιτα και Milko), αλλά πόσο μάλλον σήμερα, που ξύπνησα αλαφιασμένος μετά από το κλασικό όνειρο: Δουλεύω, λέει, ακόμα σαν πωλητής, και χτυπάω κουδούνια, και ανεβοκατεβαίνω ατελείωτες σκάλες, και δε μου ανοίγει κανένας, και ξαφνικά ανοίγει μια πόρτα, και είναι ένας μπρατσαράς με μούσια, και αρχίζει και φωνάζει, και μετά ξύπνησα - ευτυχώς, γιατί ποιος ...
 
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ  
 
|< < 123456789 > >|
Αναζήτηση blogger
Αναζήτηση post
*Αναζήτηση στα περιεχόμενα όλων των blogs

RSS feeds

Πρόσφατα Posts
Πρόσφατα Σχόλια
Top Posts - Αναγνώσεις
*Τελευταίες 30 ημέρες
Top Posts - Σχόλια
*Τελευταίες 30 ημέρες
Copyright© 2009 ΔΥΟΔΕΚΑ Α.Ε.       Ανάπτυξη εφαρμογής verve VERVE Internet & Open Source Solutions  / Διεύθυνση project FairyNetwork