Πρόκειται για την ιστορία μια ς πολύπαθης οικογένειας μέσα από την οποία σκιαγραφείται η ζωή στο νησί της Σπιναλόγκας, την αποικία των λεπρών. Το θέμα από μόνο του θα λέγαμε ότι είναι τραγικό, ωστόσο η Victoria Hislop δίνει πνοή αισιοδοξίας μέσα από αυτή τη διήγηση.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο μεγαλύτερο μέρος της στην Κρήτη. Η συγγραφέας καταφέρνει να περιγράψει ανάγλυφα τη ζωή και τα έθιμα του τόπου παραθέτοντας αφειδώς εικόνες και καταστάσεις, να χτίσει ρεαλιστικούς χαρακτήρες και να γράψει σε μια γλώσσα πολύ οικεία και ευανάγνωστη.

Η ιστορία είναι βασισμένη στο πεπρωμένο, την αγάπη και την αισιοδοξία. Οι ήρωες παρόλο που είναι σε μεγάλο βαθμό καταδικασμένοι από την ιστορία της οικογένειάς τους, πάντα παλεύουν με αυτά που τους επιφυλάσσει η μοίρα, ελπίζοντας για το καλύτερο, υποκινούμενοι από την αγάπη.

Αν και υπάρχουν μερικά κενά στην ιστορία και στη μετάφραση(η λέξη μολονότι εμφανίζεται πολύ πιο συχνά από όσο πρέπει), η τελική εντύπωση είναι ότι είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.

Η Βικτόρια Χίσλοπ είναι δημοσιογράφος και συνεργάζεται με τις εφημερίδεςSunday Telegraph και Daily Telegraph, όπως και με το περιοδικό Woman & Home. Ζει στο Κεντ, της Αγγλίας, μαζί με το σύζυγό της και τα δυο παιδιά της. Της απονεμήθηκε το βρετανικό βραβείο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα για το 2007. Το Νησί, κυριάρχησε για 24 βδομάδες στο Βρετανικό τοπ 10 και οι πωλήσεις του ξεπέρασαν ήδη τα 850.000 αντίτυπα Τα δικαιώματα του βιβλίου πουλήθηκαν σε 17 χώρες

Οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν τον αντίποδα της αλήθειας γιατί είναι για αυτούς πιο βολικό. Οι ψευτο - ηγέτες εκμεταλλεύονται αυτή την ανθρώπινη αδυναμία. Όμως το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο, ο λαός χαϊδεύει με λόγια , ψεύτικο θαυμασμό και κολακείες τους ψευτο - ηγέτες και με την πρώτη ευκαιρία, όταν καταρριφθεί η αντι - αλήθεια τους, αναζητούν τον επόμενο ψευτο - ηγέτη με την πειστικότερη αντι- αλήθεια να πιστέψουν. Οι ψευτο- ηγέτες μιλούν συνήθως με νοσταλγία για το παρελθόν, ντύνοντας τα λόγια τους με φρασεολογία μιας άλλης εποχής και για αυτό το λόγο είναι πολύ εύκολο να τους αναγνωρίσει κάποιος.
Ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται το διωγμό του Χριστού γιατί ο ίδιος έχει ζήσει διωγμούς. Έχει διωχτεί από πολιτικούς όλων των πολιτικών αποχρώσεων. Εναποθέτει την ελπίδα της ανθρωπότητας στην αλήθεια η οποία υπάρχει στο ίδιο μας το σώμα και την οργονοτική του δύναμη. Την ελπίδα κατέχουν τα παιδιά του μέλλοντος, αυτά που θα γεννηθούν χωρίς προκαταλήψεις για τη γενετήσια τους ορμή, που θα είναι υγιή. Η ισορροπία τους αυτή θα τους οδηγήσει πιο κοντά στην αλήθεια του κόσμου. Αυτή πρέπει να ψάξουν.

ή πιο απλά, ο καιρός να γεννηθείς μαζί με όλα όσα γεννιούνται γύρω σου. ξανά και ξανά από την αρχή...
η εικόνα από εδω...