πριν απο λιγο, ειδα και την τελευταια συνεχεια απο την προσφατη μακροσκελεστατη συνεντευξη-αυτοβιογραφια του Θεοδωρακη στην ΝΕΤ,στην εκπομπη ΣΤΑ ΑΚΡΑ...ξερω οτι πολλοι,κατα καιρους,ειπαν και λενε πολλα σε βαρος του....ξερω,ομως ,και κατι αλλο...οτι την μερα που θα φυγει για αλλους τοπους,αν ειμαι εν ζωη,θα κλαψω πικρα...θα εχω φτωχυνει ανεπανορθωτα,ως Ελληνας...
τον ακουγα να μιλαει ωρες και ωρες και σχεδον ουτε μια στιγμη δεν ενοιωσα οτι ειπε κατι που δεν με εκφραζει...το αντιθετα μαλιστα,η πολυταραχη ζωη του,το ανεπαναληπτο εργο του,οι ευστοχες παρατηρησεις του,η ανοχη και η συγγνωμη για τους διωκτες του και ταυτοχρονα η ατεγκτη καταδικη των κακως κειμενων ,ασχετως πολιτικου και κοινωνικου χωρου,τον καθιστουν για μενα τον πιο σημαντικο εν ζωη νεοελληνα καλλιτεχνη και διανοουμενο
κ...