Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΞΕΚΟΥΡΔΙΣΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Ήταν πρωτοποριακός μαέστρος, κανείς δεν το αμφισβητούσε αυτό στην εικοσάχρονη πορεία του στον κόσμο της συμφωνικής μουσικής. Η τελευταία του προσπάθεια να ταράξει τα νερά σ’ ένα αφόρητα ανιαρό τοπίο, βρήκε ένθερμους θαυμαστές στο χώρο του καλλιτεχνικού τύπου και της μουσικοκριτικής. Σ’ όλες του τις συνεντεύξεις εκείνο τον καιρό υποστήριζε με πάθος την νέα του Ορχήστρα των Ξεκούρδιστων Οργάνων μ’ ένα αφοπλιστικό επιχείρημα. Η μουσική –έλεγε- δεν είναι παρά ο ήχος των ψυχών. Και οι ψυχές δεν είναι ποτέ κουρδισμένες σε προκαθορισμένα μέτρα. Διαμορφώνονται ελεύθερα από τις τυχαίες συσπάσεις των σπλάχνων, από την ακατάστατη ροή του αίματος, από τα φευγαλέα αγγίγματα του σώματος και από τις απροσδόκητες διαδρομές του νου. Η ‘αληθινή’ μουσική –προσέθετε μονότονα- δεν παράγεται από κουρδισμένα στρατιωτάκια που υποτάσσονται στο φασισμό του ωραίου, αλλά από ανεξάρτητες νότες που διαλέγουν με αναίδεια ν’ ακούγονται μαζί. Το κοινό συνέρρεε σε κάθε συναυλία που έδινε, σε κάθε πόλη που τον καλούσαν και παρακολουθούσε με πάθος τις παράφωνες συγχορδίες, τα ανατριχιαστικά γδαρσίματα στις ψηλές νότες και τις ενοχλητικές αντηχήσεις που υπέσκαπταν τη συνέχεια της μελωδίας. Οι σνομπ βιρτουόζοι των οργάνων, αναγκάστηκαν επιτέλους να ελέγξουν τα καπρίτσια τους και οι λυρικοί τραγουδιστές πήραν μια βαθειά ανάσα ανεμελιάς. Η επίδραση της νέας μουσικής φόρμας ήταν τόσο μεγάλη που ακόμα και έθνικ συγκροτήματα ή τζαζ μουσικά κουιντέτα άρχιζαν να παραμελούν το κούρδισμα των οργάνων, δίνοντας σταδιακά αυτή την επιτηδευμένη αγριάδα στους αυτοσχεδιασμούς τους. Η δισκογραφία αγκάλιασε το νέο αυτό τρόπο ερμηνείας και πολλές επανεκτελέσεις κλασσικών έργων κυκλοφόρησαν με την χαμηλότερη τιμή από ποτέ. Πήγα σε μια τέτοια συναυλία, όντας ίσως από τους τελευταίους που αντιστάθηκαν στη μόδα της ανεπιτήδευτης μουσικής. Από την αρχή, το κοινό έδειχνε με κάθε τρόπο τον ενθουσιασμό του για τα φάλτσα που είχαν πάρει πια ένα χαρακτήρα αντίστασης στο κατεστημένο και συμβόλιζαν τη νέα ηθική στην τέχνη, την επανάσταση κόντρα στην δικτατορία της αρμονίας. Πυροβόλησα τον μαέστρο στο κεφάλι μέσα σ’ ένα κρεσσέντο κακοφωνίας και χειροκροτημάτων. Σήμερα στη φυλακή, μετανιώνω ειλικρινά γι’ αυτήν την ειδεχθή μου πράξη. Μετανιώνω ακόμη περισσότερο γιατί διαλύθηκε η Ορχήστρα των Ξεκούρδιστων Οργάνων και φοβάμαι πως η ιστορία της μουσικής δεν θα μου το συγχωρήσει ποτέ.

©dch07