Η παρακάτω συνταγή ήρθε πριν από λίγο καιρό attached σ’ ένα μήνυμα spam από τα Νησιά Γκαλάπαγκος. Σας την μεταφέρω εδώ για έναν πολύ σοβαρό λόγο. Την δοκίμασα και πέτυχε! Για λίγες μέρες ένοιωθα πραγματικά υπέροχα! Το τι έγινε μετά θα σας το πω πιο κάτω, προηγείται η συνταγή την οποία μετάφρασα με τη βοήθεια ειδικού αγγλόφωνου σεφ, πραγματικά δυστυχισμένου: 

Πλένουμε πολύ καλά με ροδόνερο ένα μαρούλι 10 ημερών και το βουτάμε σε χτυπημένο με το αριστερό χέρι μείγμα δύο αυγών που έχουν παραχθεί τα τελευταία είκοσι λεπτά από καφεκόκκινη κότα 2,15 κιλών. Μετά το τηγανίζουμε για 58,3 δευτερόλεπτα σε ελαιόλαδο 27 ημερών που προέρχεται από ελιές της Μέσα Μάνης που απέχουν 22 χιλιόμετρα από τη θάλασσα και στο οποίο έχουμε προηγουμένως τσιγαρίσει για δέκα λεπτά δύο σκελίδες σκόρδο, δέκα κόκκους αλάτι και πέντε κόκκους πιπέρι και τα έχουμε αφαιρέσει προσεκτικά πριν από το τηγάνισμα του μαρουλιού. Βγάζουμε το μαρούλι και το πασπαλίζουμε με το σκόρδο και τα υπόλοιπα που είχαμε τσιγαρίσει πριν, προσθέτουμε ακριβώς 4,2 κυβικά χιλιοστά βαλσάμικο από την διπλανή πόλη της Modena και σερβίρουμε στις 9 και 46 μ.μ. με λευκό κρασί του 2008 (δεν έχει σημασία ποιας περιοχής). 

Η επιτυχία της συνταγής της ευτυχίας με εντυπωσίασε τόσο πολύ που απάντησα στο spam (κάτι που δεν συνηθίζω φυσικά) και ζήτησα κι άλλες συνταγές ελπίζοντας να μην μου στοιχίσουν ακριβά. Το νέο μήνυμα που ήρθε μου προσέφερε με 500 ευρώ άλλες 4 συνταγές της ευτυχίας και δώρο 2 συνταγές της επιτυχίας. Επειδή ακόμη μαζεύω ακόμη τα λεφτά, ενδιαφέρεται κανείς να συμμετάσχει; ©07

Τα μάτια μου κλείνουν, δεν μπορώ να σταθώ στη καρέκλα μου από τη νύστα. Τι το ‘θελα το σάντουιτς μεσημεριάτικα; Προσοχή, δεν πρέπει να με πάρουν χαμπάρι. Άρχισε να μιλά πριν από 7 λεπτά, θα κρατήσει τουλάχιστον μια ώρα. Που πρέπει να βάλω το χέρι μου για να φαίνεται ότι προσέχω; Στο πηγούνι ή στο αυτί; Δεν θυμάμαι, άσε καλύτερα θα το βάλω στο γόνατο. Με είδε ο δικός του να τρίβω τα μάτια, ας σκουπίσω και τα γυαλιά μου, θα με ξυπνήσει. Χειροκρότημα, καλά πάμε… Ο διπλανός μου με έχει ταράξει στις αγκωνιές, ευτυχώς που δεν είμαστε στην ίδια περιφέρεια. Nα μην ξεχάσω να χαιρετήσω τον αντιπρόεδρο των επιπλοδιανομέων, και εκείνη τη θεόρατη γυμνάστρια απ’ τα Τρίκαλα που με λοξοκοίταζε. Που πρέπει να πάω μετά;… Θα πάρω το Σωτήρη να έρθει να με πάρει… Ωραία πόδια η καινούργια, αλλά κι η παλιά καλά κρατιέται… Δεν νομίζω να ψηφίσουμε σήμερα, λες να μας κάνει καμιά έκπληξη πάλι ο πρόεδρος; Έχω και τ’ αναδρομικά, θα τη βολέψουμε και φέτος… Μα τι λέει τώρα; Δεν το πιστεύω! Καταργεί τη κομματική ιεραρχία και όλα τα μέλη θα είναι ισότιμα, είναι τρελός; Θα εναλλάσσονται κυκλικά στα όργανα όλα τα μέλη κι όποιος πολίτης θέλει, αυτό μας έλειπε. Πάνω που ηρεμήσαμε, φτου κι απ’ την αρχή, θα βουίξει ο τόπος το βράδυ στα παράθυρα, ήταν ανάγκη; Θα προτείνει καινούργιο γραμματέα, για να δούμε… Εμένα, άκουσα καλά; Το ‘ξερα ότι κάποια μέρα θα με αναγνώριζαν. Έρχεται να μου σφίξει το χέρι, γιατί να ‘μια πάντα ιδρωμένος, μαντήλι, ησυχία, η Λουκία φωνάζει, να σηκωθώ…

Τι έγινε; Που πήγαν όλοι; Γιατί γελάνε μαζί μου αυτοί της ΕΡΤ εκεί απέναντι; ©07