Όνειρο ήτανε και πάει το ταξίδι στο μακρινό Εκουαδόρ, κι από εκεί στα νησιά όπου ο Κάρολος Δαρβίνος άλλαξε τον σύγχρονο τρόπο προσέγγισης του Θείου και της εξελικτικής θεωρίας. Άκυρα τα Galapagos, έχουμε όμως plan B. Γκολ αυτοί? Σέντρα εμείς. Βαφτίσαμε νέα νησιά, στην άκρη του κάμπου.

Overview
Στα νησιά Calambakos, οι ιθαγενείς αφοσιώνονται ολοκληρωτικά στις τουριστικές τους εργασίες και με το πέρας της σεζόν, εύχονται μια δυνατή χιονόπτωση για να αποκλειστούν και να κάααααααθονται. Ο καλός Θεός τους αγαπάει -άγνωστο το γιατί- και τους κάνει το χατίρι. Αν όχι σταθερά κάθε χρονιά, τουλάχιστον για φέτος. Αυτό το σκηνογράφημα κάνει τις ψηλές βραχονησίδες εντυπωσιακές και εξώκοσμες, λευκές με μαύρες ουλές και σπηλαιώματα, εξαιρετικά ολισθηρές αν δεν έχεις αλυσίδες, και απαιτείται τεράστια ψυχραιμία για να βρίσκεσαι με κάνα δυο τουριστικά λεωφορεία πίσω σου, την ώρα που σέρνεται το αμάξι σου στο χοντρό χιόνι, με μέτωπο κατ΄ ευθείαν επάνω στα παρκαρισμένα. Α, στην περίπτωσή μου είχα και τον βαθμό δυσκολίας να μου σβήσει η μηχανή, και άλλη μια φορά περήφανος για τον εαυτό μου, πρόλαβα να μαζέψω το όχημα, να κρατήσω το τιμόνι ανάποδα, και να βάλω ταυτόχρονα μπροστά για να πιάνουν τα φρένα που ουσιαστικά απαγορεύεται να χρησιμοποιείς υπό τέτοιες συνθήκες. Τελικά εκεί, τους αγαπάει όλους ο καλός Θεούλης. Στην περίπτωσή μας αγάπησε εμένα λίγο περισσότερο απ΄ ότι τον φαναρτζή.

Nightlife
Οι ιγουάνες αποτελούν σταθερή ατραξιόν της περιοχής, με τις αρσενικές να αποδεικνύονται σχετικώς συντηρητικές, ενώ τα θηλυκά παίρνουν το χρώμα του περιβάλλοντος. Ντυμένες με κόκκινα στράπλες, βαμμένο ξανθό μαλλί έως τη μέση και ύφος είμαι καλύτερη από τη Στέλλα, ρουφάνε άπληστα καπνό και αλκοόλ, αντιδρούν κυκλοθυμικά πότε τραγουδώντας και πότε πέφτοντας σε μεταμεσονύκτια περισυλλογή. Όλοι πάντως δείχνουν να προσπαθούν να διασκεδάσουν.

Οι ντόπιοι είναι μεν πανταχού παρόντες αφού δεν θέλουν να χάσουν ούτε λεπτό από το πανηγύρι, απαξιώνοντας δε τη "βαβούρα" καθώς λένε πως περνάνε πιο όμορφα στα ήσυχα καφενεία τους.
Πηγαίνετε παντού χωρίς σκέψη. Μην ταΐσετε τις ιγουάνες. Ποτίστε τις.

Thinks to Do
Αν δεν κάνει τόσο κρύο, περπατήστε. Ακόμη, ανεβείτε με αμάξι επάνω, και περπατήστε κι εκεί. Η θέα είναι breathless και το δέος εγγυημένο.

Μπαίνοντας στα μοναστήρια, τα μουσειακά σημεία με ιστορικά εκθέματα θα σας τραβήξουν την προσοχή, αλλά μην χάσετε την ευκαιρία να χαζέψετε την πλέον ανθρώπινη και αφιερωμένη μορφή τέχνης, τις αγιογραφίες. Στο Μεγάλο Μετέωρο, brand name είναι το μοναδικό από κάθε άποψη "Ρόδο το Αμάραντο", καθώς αποτελεί έμπνευση που δεν αντιγράφηκε πουθενά αλλού, έως ότου το πήραν μεταδάνειο από το ποίημα του Ελύτη. Αφιερώθηκαν εκκλησίες στο όραμα του ποιητή, αλλά η αυθεντική εικόνα από όπου άρχισε ο μύθος, βρίσκεται εδώ. Μοναδικές επίσης, είναι οι σπλάτερ εικόνες που αναπαριστούν τα μαρτύρια αγίων.
Για βόλτες στη λίμνη Πλαστήρα, το Περτούλι και τα λοιπά ορεινά χωριά, διαβάστε άλλους οδηγούς. Για φαγητό θα ακολουθήσει ειδική ενότητα.
Μην χάσετε την ευκαιρία να ασχοληθείτε λίγο με την ενδημική πανίδα.

Off the beaten path
Δεν υπάρχει κρυφό σημείο πλην της προϊστορικής σπηλιάς στην Θεόπετρα, όπου υπάρχουν ίχνη ζωής χιλιάδων χρόνων. Όλα τα υπόλοιπα έχουν περπατηθεί, έχουναναλυθεί, σκαρφαλωθεί, φωτογραφηθεί και χρησιμοποιηθεί επανειλημμένως.

Για κάποιες αξιόλογες και σχετικά κρυφές σκήτες που έχουν σκαλιστεί στην πέτρα, είμαι σίγουρος δεν θα δείξετε κανένα ενδιαφέρον. Μια από αυτές, όπου κρέμονται εκατοντάδες κομμάτια υφάσματος κυρίως κόκκινου χρώματος, την βλέπετε κάθε Πάσχα σε ρεπορτάζ των ειδήσεων, και είναι το έθιμο να παίρνουν τα περσινά, βάζοντας καινούρια μαντήλια, στον Αη Γιώργη τον Μαντιλά.

Local Customs
Η φοβερή προφορά των κατοίκων. Αν όλα τα ακούσετε μονοσύλλαβα, είναι απλά και μόνο επειδή αυτό ακριβώς συμβαίνει. Το "τι θέλεις" για παράδειγμα, απαιτεί τρεις συλλαβές και δύο τόνους, ενώ το "τιθέλτς?" κερδίζει χρόνο. Επίσης αν κάποιος σας ενημερώσει π.χ. για το πόσο δύσκολο ήταν να ανέβει την ανηφόρα με το χιόνι, και το κάνει με την συνοπτική φράση "τ΄γάμσα τ΄μάνα" μην -δείξετε ότι- σοκάρεστε. Σε αυτό το κόσμημα του αξάν, το πλέον πολύτιμο πετράδι είναι οι ραδιοφωνικές ευχές όπου το κάθε κάτάστημα: Ελαστικών αυτοκινήτων.. Συντήρισης καυστήρων..  Νυφικών.. Ψησταριών.. Καφέ μπαρ, κλπ κλπ κλπ κλπ, σας εύχονται Χρόνια Πολλά, και Ευτυχής ο καινούριος Χρόνος.  

Shopping
Εικόνες και κρέατα. Όχι αβασάνιστα και πρόχειρα. Υπάρχουν διαφορές ουσιώδεις από εικόνα σε εικόνα, κι από κρέας σε κρέας. Ένα παραδοσιακό, πιο παραδοσιακό δεν γίνεται, εργαστήρι χειροποίητης ξυλόγλυπτης εικόνας, είναι του φίλου μου του Κώστα που θα σας κεράσει καφέ στο οικογενειακό τους καφενείο στο Καστράκι, και απαντά στο τηλέφωνο: 24320 77486.

Restaurants
Εδώ είμαστε ! σίγουρα δεν θα είναι η μοναδική, είναι πάντως εκείνη η ταβέρνα που έχω έγκυρες συστάσεις. Ο "Ζιώγας" δεν σερβίρει τίποτε βιομηχανοποιημένο, ενώ ο γέροντας πατέρας έχει αφιερώσει την τρίτη του ηλικία στο να γίνεται όλο και πιο γκουρού στο κοκορέτσι. Το μαγαζί είναι μεγάλο, και κράτηση για τραπέζι δεν θα χρειαστεί. Κάντε όμως παραγγελία από το πρωί μια σούβλα, γιατί προς το απόγευμα δεν έχει μείνει τίποτε. Θα φάτε μόνο μια άντε δυο μερίδες, αλλά θα νιώσετε τυχεροί που θα πάρετε το υπόλοιπο μαζί σας. Ζητήστε τον Τζίμη, ή συνεννοηθείτε και με την μητέρα του [ο γκουρού δεν εμφανίζεται] στο 24320 75336.

Warnings or Dangers
Μην κάνετε μαγκιές με το τσίπουρο που είναι φτιαγμένο με γλυκάνισο. Πολύς κόσμος τις έχει πληρώσει άσχημα με μεθύσια εξωπραγματικά, αν και χωρίς ίχνος πονοκέφαλου. Για τους τουρίστες υπάρχουν τσίπουρα και χωρίς το μυρωδικό αυτό, κι ας το θεωρούν οι γηγενείς ως αναψυκτικό και μόνο.

Σε αδρές γραμμές, αυτό είναι ένα μίνι οδοιπορικό στη ευρύτερη γενέθλια περιοχή μου.

I love to hate this place, so find by your self your reasons to visit it. Το παιχνίδισμα των εορταστικών φώτων, έγινε αυτοστιγμεί το πρόσωπο και η σημαία του ασύστατου μέχρι σήμερα κράτους.

Μια θεσούλα στο δημόσιο ρε παιδιά. Ότι και να είναι. Μάζευε κι ας είν' και ρώγες. 

Άγιε Βασίλη Βασιλιά που περπατάς τζιε καλαντίζεις*, δώκε μου τη βοήθεια να πάρω σύνταξη του δημοσίου. Κι ο Άγιος εδέησε. Βοήθησε τον μόχθο του καθημερινού αγωγιάτη, και του πρόσφερε θέση στον δήμο Κηφισιάς. Με το εθνόσημο στο στήθος βγαίνουν οι κηπουροί πουρνό. Αν τον δείτε στα παρτέρια και τις νησίδες με τσαπί, ζητήστε του αν θέλετε αυτόγραφο, και μαζί να σας γράψει κάθε πότε ποτίζονται οι αροκάριες, και πόσο βαθιά φυτεύουμε τους βολβούς για φρέζιες. 

Μπορεί η είδηση του διορισμού του Αντώνη Νικοπολίδη στο Δημόσιο, σε οργανική θέση δενδροκηπουρού (!), να προκάλεσε μεγάλο ντόρο (με πολλά επιφωνήματα απορίας), ωστόσο ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού δεν μπήκε από την πίσω πόρτα φιλώντας «γαλάζιες» ή «πράσινες» ποδιές

Απλούστατα αξιοποίησε ένα από τα πολλά (έως προκλητικά είναι η αλήθεια) προνόμια-μπόνους τα οποία, όμως, ισχύουν για όλα τα μέλη της πρωταθλήτριας εθνικής ομάδας του 2004. Και οι 23 παίκτες, άλλωστε, της τότε αποστολής κατέθεσαν αίτηση για το απωθημένο του κάθε Ελληνα, αφού το κράτος τούς εκχωρούσε αυτό το δικαίωμα με το νόμο 2725/99 περί εξαιρετικών αγωνιστικών διακρίσεων. Αυτός ο νόμος -όπως έσπευσε χθες να διευκρινίσει η ΓΓΑ (επειδή ζήτησε εξηγήσεις ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος από τον Γιάννη Ιωαννίδη)- άλλαξε το Σεπτέμβριο του 2008, με τα προνόμια να περιορίζονται μόνο στους ολυμπιονίκες του βάθρου.

Ο Νικοπολίδης, βέβαια, είχε κινήσει τις διαδικασίες (όπως και οι άλλοι διεθνείς που προφανώς περιμένουν τη σειρά τους) από τον Απρίλιο του 2005, επομένως στο ΦΕΚ της 11ης Δεκεμβρίου 2008 δημοσιεύθηκε πως «με την υπ' αριθμόν 73025/28.11.2008 κοινή απόφαση του υφυπουργού Εσωτερικών και του υφυπουργού Πολιτισμού διορίζεται ο διακριθείς αθλητής Αντώνιος Νικοπολίδης του Ιωάννη, στο Δ' βαθμό με 18ο μισθολογικό κλιμάκιο, σε κενή οργανική θέση του κλάδου ΔΕ35 Δενδροκηπουρών του δήμου Κηφισιάς Ν. Αττικής».

Από την μπάλα, δηλαδή, στο κλαδευτήρι, εκτός κι αν ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού δεν αποδεχθεί το διορισμό. Δεν ήξερε, εξάλλου, εκ των προτέρων το πόστο, ωστόσο μπορούσε να το «ψυλλιαστεί» δεδομένου ότι μετράνε οι τίτλοι σπουδών και εκείνος είναι απόφοιτος τεχνικού λυκείου με γεωργική ειδικότητα.

«Του στείλαμε σήμερα (σ.σ.: χθες) την πρόσκληση και έχει περιθώριο δύο μηνών να μας απαντήσει αν αποδέχεται το διορισμό. Ενδεχομένως και να επικοινωνήσω μαζί του την άλλη εβδομάδα» έλεγε χθες επί του θέματος ο δήμαρχος Κηφισιάς Νίκος Χιωτάκης και εξήγησε τις αρμοδιότητες του Νικοπολίδη, εφόσον -βέβαια- απαντήσει καταφατικά ο 38χρονος παίκτης: «Θα εργάζεται στον τομέα πρασίνου και περιβάλλοντος. Θα δουλεύει δηλαδή στο δρόμο. Το ωράριο προβλέπει εργασία από τις 7 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι τις καθημερινές». Για όσους δε έχουν απορία για τη νέα περιβολή του Νικοπολίδη ο δήμαρχος διευκρίνισε πως «εδώ και ένα χρόνο ο δήμος δεν χορηγεί συγκεκριμένες φόρμες εργασίας από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι λαμβάνουν επίδομα για το ρουχισμό τους».

Τώρα, αν θελήσει τελικά ένας παίκτης, ο οποίος προβλέπεται να εισπράξει μόνο από το τρέχον φετεινό συμβόλαιό του 634.520 ευρώ, να μπει σε αυτήν τη διαδικασία είναι μάλλον «γούστο του και καπέλο του»

*Κυπριακή επίκληση όπως εντυπώθηκε από την Μερόπη. 

ο ίδιος αδυνατεί να θυμηθεί την ακριβή ημερομηνία συγγραφής. το τοποθετεί κάπου ανάμεσα στο '85 με '95, ίσως και στο '80 με '90. ελάχιστη σημασία έχει τελικά, αφού το ποιητικό πεζό ή αντίστροφα, είναι γραμμένο για να "επιζήσει" πολλές δεκαετίες ακόμη.

Πλατεία του κόκκινου μεσημεριού

Και πλατεία της απελπισμένης νύχτας

Πλατεία των παιδιών

Και πλατεία της έρημης μνήμης

Πλατεία χτυπημένη από ροχάλες φοιτητών

Και πλατεία των αδέσποτων σκύλων

Πλατεία της φωτιάς που ζεσταίνει

Και πλατεία της υλικής φτώχιας και της ψυχικής ευφορίας

Πλατεία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και πλατεία της μεθυσμένης ηδονής

Πλατεία της επανάστασης και πλατεία της μοναξιάς

Πλατεία της εξεγερμένης συνείδησης και πλατεία των ωραίων κοριτσιών που ταξιδεύουν

Πλατεία των ωραίων αγοριών με τα τσακισμένα ΜΑΤια

Και πλατεία των χαμένων οραμάτων

Πλατεία των ονείρων μιας ατέλειωτης νύχτας

Ω, Εξάρχεια…πλατεία της καρδιάς που χτυπάει και πλατεία του διαλογισμού της γροθιάς

Ω, πλατεία…(και κάθε πλατεία)…περιφρούρησε την καθαρότητα των βημάτων σου

Εξόρυξε από τους οφθαλμούς σου τα ανοίκεια βλέμματα

Ω, πλατεία , φυλάξου από τους Δαναούς.

Ω, Εξάρχεια…(και κάθε πλατεία μοναδική)…φυλάξου από τους εξαχρείους.

*η προσθήκη είναι από τις τελευταίες αφορμές:

Ω, πλατεία, δέξου στην αγκαλιά σου τα παιδιά της Εξουσίας

Είναι δικά σου παιδιά

Ω, Εξάρχεια…μεγάλη ανάσα!

Ω, μεγαλειώδεις πλατείες της Ελλάδας των νέων και των παλιών

Αύριο όλα θα είναι καλύτερα

Από τη δική σας οδύνη.

Υ.Γ. Προσέξτε όμως: και η Εξουσία από σας παίρνει δύναμη.

Τόσες σκέψεις που δεν προλαβαίνουν να ταξινομηθούν, και ακόμα περισσότερα πρόσωπα και κεφάλαια της ιστορίας. Η άνω εικόνα περιμένει ένα click και λέει πολλά, με ένα κα-τα-πλη-κτι-κό soundtrack όπως μόνο η τέχνη γνωρίζει να αποκρυσταλώνει την ουσία.

Σε λίγο -ούτε κι εγώ ξέρω σε πόσο-, ακολουθούν και τα λόγια επί των γεγονότων. 

Enjoy it !

Λέγε μου

για τον Αλέξη

για τον Εφραίμ

για την προστασία των διεφθαρμένων

για τους "παρτάκηδες" λειτουργούς του κράτους

για την τεθλασμένη κοινωνική δικαιοσύνη

για τα τραπεζιτικά νταβατζιλίκια

για τους χρεωκοπημένους 

για τους αποκοιμησμένους

για τους απογοητευμένους

για τους καμένους και κατεστραμένους

για όσους ζητούσαν την ευκαιρία να ξεσπάσουν

για τα ωραία Χριστούγεννα που έρχονται

για τη νύχτα που κατέλυσε η χώρα

Λέγε μου Χρόνια Πολλά τέτοια μέρα που έχω γενέθλια

Δεν με λένε Νίκο για να έπαιρνα το πάρτι προσωπικά, και να γιόρταζα εκεί επί τόπου. Αλλά θέλω κι εγώ ένα τέτοιο. Το χάρηκα. Το ζήλεψα. Με όλες τις διαθέσεις που κουβάλαγε, με τους ευχαριστημένους και τους αντιδραστικούς. Κι ας κάνανε την μηχανή μου bar. Μου δώσανε τη στιγμιαία ευχαρίστηση πως -από το τίποτα-, σε κάτι βοήθησα αυτή τη γενέθλια γιορτή.

**αν δεν ήταν μαζί μου μια κούκλα με τέλεια μάτια

Αν θελήσεις να κόψεις δρόμο για να αποφύγεις ή για να βρεις την τύχη σου, είναι βέβαιο πως θα σου την έχει στημένη στην επόμενη γωνία, και θα παραλάβεις με κούριερ εξπρές το πακετάκι που σου αναλογεί. Έχουμε δει το έργο να παίζεται πάμπολλες φορές, και ήρθε μια στιγμή να το δούμε και στην εκδοχή της ευχάριστης έκπληξης. 

Περπατάς στην Αθηνάς, κόβεις δρόμο να πάρεις μυρωδιά ξεραμένου αίματος ανάμεσα στα κλειστά χασάπικα, και αντικρίζεις ένα ποστερ αν μη τι άλλο έξυπνο, επάνω στον πάγκο όπου έχουν ξαπλώσει  χιλιάδες κοπάδια σφαγιασθέντων αμνών και εριφίων. Τι κοινό έχει η Σοφία Σπυράτου με τα σκυλάδικα? 

Τραβάς μια φωτογραφία και βλέπεις πως είναι ολόκληρη έκθεση.  Δυο μουσικοί κουρδίζουν όργανα, τριγύρω μαζεύεται κόσμος, και ω της εκπλήξεως! έρχονται «ζωντανοί» χορευτές που μπαίνουν στις κρεατοβιτρίνες. Ανατριχιαστικό κατ’ ελάχιστον.

Ηλεκτρική κιθάρα, σαξόφωνο και κρουστά επί των μεταλλικών πάγκων, ήχος οξύς, με κύριο ρυθμικό μέλημα να σέρνονται τα σώματα επάνω στο χασάπικο εκθετήριο.

Μια νευρόσπαστη νωχέλεια εξωτερικεύει το σφυγμό της, αλλά γιατί? Γιατί χορεύει κι ακροβατεί ο άλλος κάτω από την ταμπέλα:

Πόσα ξενύχτια σε οδήγησαν σ’ αυτό το μέρος για φαγητό τις ώρες που ξημέρωνε? Γιατί τα συνδέεις όλα αυτή τη στιγμή? Μα, επειδή γίνονται όλα ο κοχλίας της κρεατομηχανής που αλέθει το σώμα.

Πόσα δικά σου τσιγάρα,  μεθύσια,  κι ανολοκλήρωτες ή ολοκληρωμένες επαφές, σαλεύουν επάνω στο ξύλο όπου όλα γίνονται μπουκίτσες?

Η νοστιμιά αλλά και το απαίσιο ξύγκι της ζωής, όσα καταναλώνεις και σε κατανάλωσαν, έχουν αυτή την ώρα.. Μάτια, στήθη, πόδια, μπούτια σαν να λέμε. Αυτά τα ίδια που πριν φτάσεις να φας στου “Παπανδρέου” τα κοίταζες συσκευασμένα στο περιτύλιγμα της πρόκλησης, και έκανες πλάκα λέγοντας: Κοίτα γύρω! Μπούτια με το κιλό.

Πάλι θα δεις τα μπούτια στα πρωινάδικα, στα μεσημεριανάδικα, στα βραδυνάδικα. Πάλι θα μασουλήσεις τη σκέψη και θα τα φας με τα μάτια. Δοκίμασε όμως να γίνεις ένα μαζί τους και να φαγωθείτε παρέα επάνω στον πάγκο του μακελάρη . . .

**Εξαιρετική performance που δυστυχώς δεν μπορώ να την συστήσω, καθώς -από σύμπτωση- την προλάβαμε στην τελευταία της παράσταση.