

Μια φιέστα ατάραχη, απέριττη
παλιά, όσο κι ο χρόνος,
χρυσή και πλούσια, των γινομένων
με την σκοτεινή λάμψη της παρακμής



όπου μισοί γιορτάζουν κι άλλοι μισοί εύχονται
κι όμως, η γιορτή είναι μικρή
είναι όλοι καλεσμένοι
κι είναι εδώ όσοι θέλουν να είναι
απόψε αφήνουμε τα πηλίκα έξω από την πόρτα
κι όλα είναι όπως πρέπει
με την κυρία κίτρινη:
«anejo»


αυτή δεν είναι για σφηνάκια απανωτά, ούτε για παρέες βιαστικές
θέλει αργή, μελετημένη κατανάλωση
ημίφως, για να ξεδιπλωθεί η κουβέντα, να τονίσει την καυτή γεύση της που θα παρασύρει τα χαμόγελα
σκοτάδι που αναδεικνύει την επιβλητική της φωτεινότητα
χορό λικνιστό, πληθωρικό
έτσι, χαρίζει διαύγεια στους από τον χρόνο αβαρείς
αυτή, είναι η γιορτή για το τέλος της άνοιξης και την αρχή του καλοκαιριού
(κι είναι ακόμα ανόρεκτο αυτό το καλοκαίρι
μουτζουρώνει και τσαλακώνει τα σχέδια για διακοπές
άκεφο, παρακολουθεί τους παραθεριστές από το παράθυρο
μπουκώνει από την ζέστη, μα δεν εκρήγνυται –ακόμα...
πάει εκδρομή σε φρουτο-λαχανόκηπο
και παίρνει την τεκίλα που έμεινε σε πλαστικό για το σπίτι...)




λίγο ακόμα και θα ρθει
λίγο ακόμα και θα περάσει..
να που στην πόρτα μυρίζει κλεισμένη βαλίτσα
ιδρώτας αντηλιακού και
ανάμεσα στις σελίδες του σημειωματάριου
φρέσκο θυμάρι
η γιορτή αυτή δεν τελειώνει
παρά όταν αρχίζει η επόμενη
όταν θα ξεραθούν τα χείλη
είναι όλοι καλεσμένοι
κι είναι δω όσοι θέλουν να είναι
photos: from "Bar Patillas"set by Alberto Uyarra