Amsterdam ( Και η πικρα του να μενεις στο Ελλαδισταν)

Και αποφασισαμε να παμε στο αμστερνταμ να δουμε μια συναυλια.Και παθαμε σοκ με αυτα που ειδαμε και βιωσαμε.

Καθαρος αερας ακομα και στο κεντρο της πολης (dam square).

Ποδηλατα παντου.

Μηχανακια πουθενα.

Μηδεν σκουπιδια.

Πανεμορφα σπιτια σε αρμονια με τα καναλια και τους δρομους και πουθενα τσιμεντοεκτρωματα.

Πολιτισμος.

Ωραιοι,εξυπηρετικοι ανθρωποι

Μια πανσπερμια απο φυλες.

Τεραστοια πανεμορφα παρκα(τι ωραιο παρκο το VondelPark...) γεματα με χαλαρους ανθρωπους που κανουν πικνικ,που διαβαζουν βιβλια,που κανουν τζοκινγκ,που πινουν τα μπαφακια τους χαλαρα και απενοχοποιημενα διχως να ενοχλουν και να ενοχλουνται,που γελανε και διασκεδαζουν και ρουφανε τη ζωη σε ενα περιβαλλον για σεμιναριο.

Μια χωρα 100 χρονια μπροστα απο εμας.

Η χαρα του να πηγαινεις καπου που αξιζει να εμενες μονιμα.

Η καταθλιψη της επιστροφης σε εναν τοπο παρατημενο, σε ενα 'ευρωπαικο' χωριο με τσαλακωμενο glossy περιτυλιγμα.

Ειμαστε τουρκοσποροι.Socrates doesn't live here anymore,εδω και 2500 χρονια.

Ειμαστε απλα σπερμα τουρκων πασπαλισμενο με ημιμαθεια και τζαμπα μαγκια.

Οσοι πιστευετε οτι το αμστερνταμ ειναι απλα coffeeshops,μπαφοι παντου και πουτανες σε κοινη θεα στο red light district,δεν εχετε καταλαβει σε τι σκατα πολη ζουμε .Ισως ναναι καλυτερα ετσι,ignorance is bliss (?)

Περαστικα μας.Και καλο κουραγιο μεχρι να καταφερουμε να αποδρασουμε απο εδω για παντα  προς καποια πολη στην οποια νιωθεις οτι ΖΕΙΣ σαν ανθρωπος.

ΥΓ : Σκατα στα μουτρα των βρωμιαρηδων τουρκων που μας πεθαναν στην μποχα με την ψησταρια τους στον ακαλυπτο που εβλεπε το διαμερισμα. Θα μπορουσαν να ειναι και ελληνες.Ειπαμε ειμαστε αδερφακια τους.