Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
 

Γυναικεία αυτοάμυνα: Μια παρεξηγημένη υπόθεση

Αν σου επιτεθεί κάποιος για να σε κακοποιήσει, ληστέψει ή σκοτώσει και συ αμυνόμενος τον τραυματίσεις ή τον φονεύσεις, είναι αρκετά πιθανό να αθωωθείς ή να σου επιβληθεί μικρή αναλογικά ποινή επειδή αμυνόσουν. Αν βέβαια είσαι άντρας… Aν είσαι γυναίκα, αφενός αποθαρρύνεσαι να αντιδράσεις, αφετέρου μπορεί να βρεθείς εσύ «υπαίτια» της κακοποίησης ή του βιασμού σου!
ΓΥΝΑΙΚΕΣ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ 8.11.2017
Το δικαίωμα στην αυτοάμυνα είθισται εν γένει να αναγνωρίζεται στο δικαστήριο όταν το θύμα μιας απρόκλητης επίθεσης αποδεδειγμένα υπερασπίζεται εαυτόν, με μια όμως προϋπόθεση: να μην είναι γένους θηλυκού!

Το περιστατικό με τη μαθήτρια στη Σάμο που κατάφερε να εξουδετερώσει με λαβή καράτε (και μπράβο της) τον επίδοξο ληστή και βιαστή της ξανάφερε στην επιφάνεια το ζήτημα της γυναικείας αυτοάμυνας. Πολλοί έπαινοι ακούστηκαν στα ΜΜΕ για τη θαρραλέα στάση της, τι θα γινόταν όμως σκέφτηκα αν είχε τραυματίσει σοβαρά ή και φονεύσει τον παραλίγο θύτη στη διάρκεια της συμπλοκής;

 

Το δικαίωμα στην αυτοάμυνα είθισται εν γένει να αναγνωρίζεται στο δικαστήριο όταν το θύμα μιας απρόκλητης επίθεσης αποδεδειγμένα υπερασπίζεται εαυτόν –βλέπε και το παρελθόν της πρόσφατης υπόθεσης με τον 79χρονο αρχυροχρυσοχόο της Δράμας-, με μια όμως προϋπόθεση: να μην είναι γένους θηλυκού!

 

Σπάνιες είναι οι περιπτώσεις στις οποίες αναγνωρίζεται σε γυναίκες θύματα αυτό το ελαφρυντικό - πολύ περισσότερες είναι εκείνες που ακόμα και γυναίκες ένορκοι, εισαγγελείς και δικαστές υπακούουν στα κελεύσματα της κυρίαρχης πατριαρχικής λογικής που θέλουν μια γυναίκα καταρχήν υπεύθυνη για ό,τι κακό της συμβεί εκεί έξω απλώς και μόνο λόγω της... φύσης της: "Μήπως τον προκάλεσες;", "γιατί δεν έκλεισες τα πόδια σου;", "γιατί του μίλαγες;", "γιατί ήπιες τόσο;", "γιατί δεν πήγες αμέσως στην αστυνομία;", είναι φράσεις που έχουν, διαβάζω, απευθυνθεί σε γυναίκες -θύματα βίας σε δίκες ανδρών κατηγορούμενων για βιασμούς και ξυλοδαρμούς.

 

Δυσκολεύομαι να αντιληφθώ γιατί είναι τόσο πιο δύσκολο να αναγνωριστεί σε μια γυναίκα όταν όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι βρέθηκε σε κατάσταση αυτοάμυνας – εύκολα φανταζόμαστε τι μήνυμα δίνουν τέτοιες δικαστικές αποφάσεις στους επίδοξους βιαστές και κακοποιητές γυναικών.

Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι συνέβη σε τρεις δικαστικές υποθέσεις που βρίσκονται πάλι στην επικαιρότητα και οι οποίες αφορούν γυναίκες-θύματα ανδρικής βίας που αντιστάθηκαν, με μοιραία κατάληξη για δύο από τους υποψήφιους θύτες. Γυναίκες στις οποίες παρά τις πολλές μαρτυρίες που πιστοποιούν ότι βρέθηκαν σε θέση άμυνας, δεν αναγνωρίστηκε πρωτόδικα κανένα τέτοιο ελαφρυντικό. Συγκρίνοντας κανείς το πόσο εύκολα αθωώνονται, αντίστοιχα, πολλοί δράστες ξυλοδαρμού, κακοποίησης, ακόμα και άγριων βιασμών στην Ελλάδα και όχι μόνο (όλα αυτά συχνά μεταμφιέζονται σε «έγκλημα πάθους»), εύκολα συμπεραίνει ποιο φύλο κάνει κουμάντο τελικά.


*27/10/17, Ναύπλιο.Η Π. καταδικάζεται από το Μεικτό Ορκωτό σε 15 χρόνια κάθειρξης για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Το περιστατικό συνέβη στις 23/6/16 στην Κόρινθο οπότε η 22χρονη βρέθηκε αντιμέτωπη με επίδοξο βιαστή που την παρενόχλησε σεξουαλικά και της άσκησε βία, απειλώντας εκείνη και μια ανήλικη φίλη της που κατηγορήθηκε κιόλας ως συναυτουργός. Αμυνόμενη, τον μαχαίρωσε με τον σουγιά που κρατούσε για λόγους αυτοπροστασίας καθώς βρισκόταν ανά περιόδους άστεγη. Δεν της αναγνωρίστηκε σχεδόν κανένα ελαφρυντικό, παρότι ακόμα και οι λήψεις από κάμερες ασφαλείας παρακείμενου καταστήματος συνηγορούσαν υπέρ της. H εισαγγελέας εδώ ήταν γυναίκα, υπήρχαν επίσης γυναίκες ένορκοι, όμως η εξοντωτική απόφαση πάρθηκε ομόφωνα με το βούλευμα να καταλογίζει στην κατηγορούμενη «πλημμελή επιτήρηση από το οικογενειακό της περιβάλλον, εγκατάλειψη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευση και συναναστροφές με άτομα που υποκόσμου», επιρρίπτοντας σε μια φτωχή, άνεργη κοπέλα με βίαιο πατέρα και άρρωστη μητέρα όλες τις ευθύνες για την κατάστασή της.

 

* 8/11/17, Ερμούπολη. Ξεκινά η δίκη της Ν., μιας νεαρής κοπέλας αφρικανικής καταγωγής γεννημένης στην Αθήνα. Πέρσι το καλοκαίρι εργαζόταν σε κάποιο νησί όπου γνωρίστηκε με έναν Ελληνογάλλο. Άρχισαν να συζούν αλλά σύντομα αυτή η σχέση έγινε καταπιεστική και βίαιη για την κοπέλα, με επαναλαμβανόμενες λεκτικές και σωματικές επιθέσεις. Μια μέρα του περσινού φθινοπώρου, όταν ξεκίνησε άλλος ένας καβγάς στο σπίτι τους, η συμπεριφορά του συντρόφου της έγινε τόσο βίαιη που η Ν. φοβήθηκε για την σωματική της ακεραιότητα, άρπαξε έτσι ένα μαχαίρι να αμυνθεί και τον τραυμάτισε. Τώρα κατηγορείται για ενδοοικογενειακή επικίνδυνη σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία και οπλοκατοχή.

 

Στην Τουρκία, η όμορφη 28χρονη Σιλέμ Ντογάν έγινε φεμινιστικό σύμβολο όταν δολοφόνησε τον κακοποιητή άντρα της τον Ιούλιο του '15 δηλώνοντας «πάντα εμείς, οι γυναίκες; Ας πεθαίνουν και οι άντρες καμιά φορά!».
Στην Τουρκία, η όμορφη 28χρονη Σιλέμ Ντογάν έγινε φεμινιστικό σύμβολο όταν δολοφόνησε τον κακοποιητή άντρα της τον Ιούλιο του '15 δηλώνοντας «πάντα εμείς, οι γυναίκες; Ας πεθαίνουν και οι άντρες καμιά φορά!».


* 17/11/17, Αθήνα. Δικάζεται για απόπειρα ανθρωποκτονίας η Τ., μετανάστρια και εργαζόμενη μητέρα που ατύχησε να συνάψει μια κακοποιητική, όπως εξελίχθηκε, σχέση με Έλληνα άνδρα. Σχέση από εκείνες που κάνουν την γειτονιά να ακούει φωνές και θορύβους, καθώς πίσω από τις κλειστές πόρτες σύμφωνα και με μαρτυρίες γειτόνων εκτυλίσσονταν καθημερινά σκηνές λεκτικής και σωματικής βίας. Ο υποτιθέμενος σύντροφός της την εκμεταλλευόταν επίσης οικονομικά, όπως κατήγγειλε, ενώ παρά τις εκκλήσεις της δεν εγκατέλειπε ούτε τις βίαιες συμπεριφορές ούτε και το σπίτι της που είχε ετσιθελικά οικειοποιηθεί. Ένα από τα πολλά βράδια κακοποίησης, μέσα Αυγούστου του '16, η Τ. τόλμησε να υπερασπίσει τον εαυτό της. Ο άνδρας μεταφέρθηκε τραυματισμένος στο νοσοκομείο όπου κατέληξε ύστερα από λίγο καιρό.
 

Κατανοώ εννοείται τις αιτίες που η αυτοάμυνα ενγένει δεν επιδοκιμάζεται και θεωρείται κάτι σαν τελευταίο καταφύγιο από νομικής πλευράς. Η γενικευμένη, αδιάκριτη εφαρμογή της θα ζουγκλοποιούσε την κοινωνία. Δυσκολεύομαι εντούτοις να αντιληφθώ γιατί είναι τόσο πιο δύσκολο να αναγνωριστεί σε μια γυναίκα όταν όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι βρέθηκε σε κατάσταση αυτοάμυνας – εύκολα φανταζόμαστε τι μήνυμα δίνουν τέτοιες δικαστικές αποφάσεις στους επίδοξους βιαστές και κακοποιητές γυναικών.

 

Για όλους αυτούς τους λόγους, μια σειρά φεμινιστικές συλλογικότητες προσπαθούν από κοινού να στηρίξουν το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και την αντίσταση στην έμφυλη βία αναδεικνύοντας τις τρεις παραπάνω υποθέσεις, που βέβαια δεν είναι οι μοναδικές: «Μπορεί να μοιάζει σαν να χαιρόμαστε για τον θάνατο, στην πραγματικότητα όμως χαιρόμαστε που μια γυναίκα διεκδίκησε τη ζωή της. Γιατί σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι γυναίκες που σκότωσαν το έκαναν για να ξεφύγουν από έναν βίαιο ή καταπιεστικό σύντροφο, να ξεφύγουν από ένα περιβάλλον που τελικά θα σκότωνε αυτές. Γιατί η βία δεν είναι μία, έχει σημασία ποιος την διαπράττει και γιατί. Για εμάς αυτές οι γυναίκες δεν διέπραξαν έγκλημα, αυτοαμύνθηκαν», γράφουν χαρακτηριστικά στο fylosykis.gr οι Άννα Σιγαλού-Ersa Dogan που παρακολουθούν στενά τις εν λόγω υποθέσεις.

 

«Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας μαθαίνουμε να είμαστε υπομονετικές, υποχωρητικές και να συγχωρούμε. Έτσι, οι γυναίκες εκπαιδευόμαστε με τέτοιο τρόπο που καταλήγουμε να φερόμαστε κι εμείς οι ίδιες σαν η βία που δεχόμαστε να είναι αόρατη κι ασήμαντη... Το ίδιο το νομικό σύστημα αποφαίνεται με κάθε ευκαιρία ότι οι γυναίκες φέρουμε την ευθύνη της κακοποίησης μας είτε γιατί την προκαλέσαμε είτε γιατί δεν προσπαθήσαμε αρκετά να την αποτρέψουμε. Η αυτοάμυνα, από εργαλείο μοιάζει να χρησιμοποιείται σαν όπλο εναντίων μας», συμπληρώνουν.

 

Στην Ελλάδα, έρευνα που επικαλείται η Ελληνική Ιατροδικαστική Εταιρία αναφέρει ότι σωματική βία έχει υποστεί το 24% των γυναικών (18% από σύντροφο και 10% από άλλο άτομο), ενώ σεξουαλική βία αναφέρεται από το 6% των γυναικών (5% από σύντροφο και 1% από άλλο άτομο). Η ΕΙΣ υπολογίζει τα εγχώρια περιστατικά βιασμών σε 5000 το χρόνο, ωστόσο μόνο γύρω στα 150 πιστοποιούνται και ακολουθούν τη νομική οδό, κάτι που οφείλεται επίσης, καθώς σημειώνει, στην έλλειψη δομών αφού στους μισούς τουλάχιστον νομούς της χώρας δεν υπάρχει ιατροδικαστής. Διακοινοτικές έρευνες δείχνουν εξάλλου πως ακόμα και στην προοδευτική, απελευθερωμένη ΕΕ, μία στις τρεις γυναίκες έχει βιώσει σωματική ή/και σεξουαλική βία από τα 15 της χρόνια, ενώ μία στις είκοσι έχει βιαστεί κανονικά.

 

«Το πρόβλημα μεγάλου μέρους της κοινωνίας και της δικαιοσύνης είναι η περιφρόνηση του δικαιώματος των γυναικών στην αυτονομία και αυτοδιάθεση του σώματός μας... Όταν ένα δικαστήριο δικάζει ένα βιασμό, συχνότατα αθωώνει ή απαλλάσσει τον ή τους κατηγορούμενους, όπως έγινε στην Καβάλα τον περασμένο Ιανουάριο με τον ομαδικό βιασμό νεαρής γυναίκας. Και μάλιστα, το δικαστήριο παραβλέπει ή αρνείται να εξετάσει σημαντικά στοιχεία, όπως έγινε στην προκειμένη δίκη με την εξέταση αίματος της εγκαλούσας. Χρειάστηκαν δεκαετίες αγώνων για να αναγνωρίζουν τα δικαστήρια διεθνώς και να καταδικάζουν το βιασμό και άλλες σεξουαλικά επιθετικές πράξεις έμφυλης βίας ή αντίστασης, αλλά ακόμα και στο φόνο βρίσκουν δικαιολογίες αν η γυναίκα τον απατούσε, ή αν τον σκότωσε ενώ κοιμόταν και άλλα», γράφει σχετικά η Σίσσυ Βωβού στο Μοβ.

 

«Όταν καθημερινά αντιμετωπίζουμε σεξιστική βία, η αυτοάμυνα είναι ζήτημα επιβίωσης», τονίζει η Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης για την υπόθεση της Κορίνθου. Υπόψη ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας Κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας (2011) έχει μεν υπογραφεί από την Ελλάδα, δεν έχει όμως ακόμα επικυρωθεί από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Γιατί άραγε καθυστερεί τόσο αυτή η τζίφρα;

 

Αγώνες και μνήμες:

• Μια παλιότερη υπόθεση που είχε κάνει αίσθηση αφορούσε μειονοτική από τη Θράκη. Το 2005 η Σανιέ Οσμάνογλου σκότωσε τον σύζυγό της και πατέρα των οκτώ παιδιών τους ύστερα από 19 χρόνια ενός γάμου-κόλασης, όπως τον περιέγραφε. Καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξης και αποφυλακίστηκε όταν εξέτισε τα 2/3 της ποινής, με τα ανήλικα να μπαινοβγαίνουν σε ιδρύματα.


• Στη Γαλλία, 434.000 άτομα υπέγραψαν αίτηση αποφυλάκισης της 69χρονης σήμερα Ζακλίν Σαβάζ που αμυνόμενη σκότωσε με τρεις σφαίρες τον άνδρα της το 2012. Εντέλει της απέμεινε χάρη ο Φρανσουά Ολάν.


• Στο Λονδίνο ξεχωρίζει η Kiranjit Ahluwalia έκαψε με βενζίνη τον βασανιστή σύζυγό της Deepak (αμφότεροι ασιατικής καταγωγής) ενώ κοιμόταν το 1989, μετά από 10 χρόνια γάμου. Αρχικά καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλακής αλλά η φεμινιστική ομάδα Southall Black Sisters πέτυχε επανάληψη της δίκης και η ποινή μετατράπηκε σε ανθρωποκτονία εξ αμελείας.


• Στην Τουρκία, η όμορφη 28χρονη Σιλέμ Ντογάν έγινε φεμινιστικό σύμβολο όταν δολοφόνησε τον κακοποιητή άντρα της τον Ιούλιο του '15 δηλώνοντας «πάντα εμείς, οι γυναίκες; Ας πεθαίνουν και οι άντρες καμιά φορά!».


• Στο Μεξικό οι "Κόρες της Βίας" (Hijas de Violencia) πυροβολούν με κομφετί τραγουδώντας punk άσματα άντρες που παρενοχλούν γυναίκες στον δρόμο.


• Οι Femen έχουν επίσης πραγματοποιήσει σειρά δράσεων κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης και της κουλτούρας του βιασμού.


• Στην ινδική Πολιτεία Ουτάρ Πραντές η πολυπληθής γυναικεία συλλογικότητα Gulabi Gang αναλαμβάνει να τιμωρήσει άντρες που κακοποιούν, βιάζουν ή χτυπάνε γυναίκες όταν η αστυνομία αδιαφορεί σε σχετικές καταγγελίες. Αρκετές γυναικείες ομάδες αυτοάμυνας και αλληλεγγύης έχουν αναδειχθεί σε όλη την Ινδία, μια χώρα όπου οι βιασμοί παρουσιάζουν έξαρση.

 

Info:

10/11, Nosotros, Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια: Γυναίκες που αμύνθηκαν και διώκονται, εκδήλωση-συζήτηση 7.30-10.00μμ. Ακολουθεί πάρτι οικονομικής ενίσχυσης.

 

 

Μαθήτευσε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και το αθηναϊκό underground press. Ως επαγγελματίας γραφιάς συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τις εκδόσεις Τερζόπουλος, τον ΔΟΛ, την Ελευθεροτυπία, το free press Metropolis, τα περιοδικά 01, 10% και Υποβρύχιο. Aρθρογραφεί τακτικά στην έντυπη και την ηλεκτρονική Lifo. Έχει επίσης ασχοληθεί με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
12 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Η αυτοαμυνα είναι αναφαιρετο δικαιωμα, προσοχη όμως οφειλει να είναι αναλογικη της επιθεσης, δηλαδη δεν μπορω να σκοτώσω με μαχαίρι καποιον που μου επιτιθετε με τα χερια και χωρις σκοπο να με σκοτωσει, επισης αυτοαμυνα υπάρχει κατα την διαρκεια και μονο της επιθεσης, μετα το τελος της επιθεσης (ωρες/μερες κτλ) ειναι αυτοδικία και είναι ποινικο αδικημα.

Επειδη η αυτοαμυνα ΕΙΝΑΙ αναφαιρετο δικαιωμα πρεπει να μην δωσουμε την εντυπωση ότι η εκ των υστερον αυτοδικία (δικαια ή όχι) είναι "κατανοητη". Για τα εκ των υστερον υπάρχει η αστυνομία, τα δικαστηρια και οι δομες υποστηριξης θυματος. Η αυτοαμυνα είναι μονο για την ωρα της επιθεσης, όχι πριν (απο φοβο), όχι μετα (αυτοδικία).
Έτσι ακριβώς είναι φίλε/η μου. Απλά στην Ελλάδα χωρίς να έχουμε ιδέα από τα πάρα πολλά στοιχεία και λεπτομέρειες της δικογραφίας και τις πραγματικές συνθήκες τέλεσης του εγκλήματος και χωρίς νομικές γνώσεις αρκουμαστε στην δημοσιογραφική ή απλά προσωπική άποψη που έχουμε για μια υπόθεση και βάση του ποια πιστεύουμε για εμάς ότι θα έπρεπε να είναι η δικαστική απόφαση κρίνουμε τους πάντες. Άλλες φορές το συνδέουμε και με την πατριαρχία και γίνεται και πιο ελκυστικό. Τζάμπα είναι γιατί όχι και δεν χρειάζεται να ειμαστε σε θέση αποδείξουμε και κάτι από αυτά που λεμε
avatar pane 8.11.2017 | 14:16
με βάση το σκεπτικό σου, ο κοσμηματοπώλης που σκότωσε το ληστή, με παράνομο όπλο, θα έπρεπε να καταδικαστεί για φόνο εκ προμελέτης καθώς ο δράστης όχι μόνο δεν είχε σκοπό να τον σκοτώσει, αλλά δεν ήταν καν κοντά του.
Το άοπλος δεν ισχύει όταν σωματικά ο άντρας είναι πολύ πιο δυνατός από τη γυναίκα.
Ως προς το σκοπό, φαντάσου εσένα να σε στρίμωχναν τρεις και να σε σοδομούσαν επί ώρες.
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 8.11.2017 | 15:37
"προσοχη όμως οφειλει να είναι αναλογικη της επιθεσης, δηλαδη δεν μπορω να σκοτώσω με μαχαίρι καποιον που μου επιτιθετε με τα χερια και χωρις σκοπο να με σκοτωσει"


Συμφωνώ επί του jist,
αλλά στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, ξάστερα και διακριτά:

Αν σου επιτίθενται παραπάνω από ένα άτομα με τα "γυμνά τους χέρια";

Αν δεν μπορείς καθόλου να προβλέψεις τι σκοπούς έχει ο θύτης που πάει να σε τραυματίσει/ αν σε χτυπάει ήδη ή/και αν θέλει να σε βιάσει;

Αν είσαι γυναίκα και το άτομο που σου επιτίθεται είναι ένας σαφώς πιο μεγαλόσωμος (μυώδης/ ογκώδης/ ψηλότερος) άνδρας;

Αν ξέρει λαβές, μποξ, πολεμικές τέχνες;

Αν; Αν; Αν;

____________

Νεκρός έπεσε τα ξημερώματα της Κυριακής ένας άνδρας που προσπαθούσε να διαρρήξει ένα κατάστημα αργυροχρυσοχοΐας στον Άγιο Αθανάσιο της Δράμας.

το τραγικό περιστατικό σημειώθηκε στις 4:30 τα ξημερώματα όταν ένας 29χρονος προσπάθησε να κλέψει το κατάστημα του 79χρονου ιδιοκτήτη.

Ο ιδιοκτήτης που μένει πάνω από τα κατάστημα, κατάλαβε τον διαρρήκτη τον στόχευσε με πυροβόλο όπλο και τον σκότωσε.

Ο 29χρονος επίδοξος διαρρήκτης σωριάστηκε νεκρός στο έδαφος και οι περίοικοι που άκουσαν τον κρότο του πυροβολισμού και βγήκαν από τα σπίτια τους, είδαν τον ηλικιωμένο να κρατάει ακόμη το όπλο. Οι αστυνομικοί που ειδοποιήθηκαν συνέλαβαν τον 79χρονο, σε βάρος του οποίου σχηματίζουν δικογραφία για ανθρωποκτονία από πρόθεση και παράνομη οπλοχρησία με την οποία θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Δράμας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο 79χρονος σκότωσε επίδοξο διαρρήκτη.

Το σκηνικό είχε επαναληφθεί το 1996 όταν και τότε πήγαν να του κλέψουν το κατάστημα, πάλι βράδυ. Σύμφωνα με το τοπικό site και τότε ο 79χρονος είχε πυροβολήσει από το μπαλκόνι του σπιτιού του, σκοτώνοντας τον διαρρήκτη. Τότε και πάλι είχε συλληφθεί αλλά είχε αθωωθεί στο δικαστήριο.


...Οπότε αν κάποιος επιχειρήσει να μπει στο μαγαζί σου και εσύ από το μπαλκόνι του σπιτιού σου και *χωρίς να είσαι σε άμεσο κίνδυνο* πυροβολείς και σκοτώνεις τον ληστή αθωώνεσαι από το σύστημα, αν όμως έχεις την τύχη να σε κακοποιούν συστηματικά ψυχικά, σωματικά, οικονομικά και αποφασίσεις να υπερασπιστείς τον εαυτό σου ...ατύχησες.
Pane, για αυτο η συναισθηματικη σκεψη δεν οφελει πουθενα σε επιπεδο κανονων, η αυτοαμυνα δεν υπάρχει ΜΟΝΟ για τα ποιο ακραια αδικηματα, σε αμυνα μπορεις να αφαιρεσεις ζωή ΜΟΝΟ οταν είσαι σε αμυνα με σοβαρο κινδυνο ζωής ΚΑΙ δεν εχεις αλλη εναλλακτικη (φυγη κτλ) στο παράδειγμα σου περι με σοδομιζουν τρεις δεν εχω την εναλλακτικη της φυγης, μπορω να χρησιμοποιήσω την βια που μου επιτρεπει την φυγη, την στιγμη που αποκτησω αυτην την εναλλακτικη δεν μπορω πλεον να σκοτωσω. Οπως βλεπεις η εναλλακτικη/δυνατοτητα της φυγης είναι αυτο που οριζει την αναλογικοτητα της αυτοαμυνας. Η αμυντικη βια γινεται επιθετικη όταν μπορεις να τραπεις σε φυγη αλλα δεν το κανεις. Ο κοσμηματοπώλης είχε την δυνατοτητα να τραπει σε φυγη; ναι ή όχι; εγω δεν ξερω και για αυτο εχω τα δικαστηρια.

Υποψιν δεν είπα πουθενα ότι τα θυματα δεν πρεπει να αμυνθουν ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ με την επιθεση, ισα ισα ότι είναι ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ δικαιωμα και για την ακριβεια ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ. Είπα ότι πρεπει να είμαστε προσεχτικοι διοτι μιλάμε για θεματα ασκησης βιας (και η αμυντικη βια είναι βια) και πρεπει να είμαστε φειδωλοι στο τι λεμε.

Iris Prismatica Iris Prismatica 9.11.2017 | 10:10
Ποκοπίκο μου, το ξέρεις αυτό που λένε οι γονείς σ'εμάς του άτεκνους "αν δεν έχεις παιδιά δε μπορείς να καταλάβεις", κι εμείς διαμαρτυρόμαστε ότι μας πουλάνε ανωτερότητα; Ε, έχουν δίκιο όμως. Δε μπορούμε.
Αντιστοίχως, εγώ είναι σχεδόν απίθανο να νιώσω *πραγματικά* πώς είναι να είσαι μαύρος σε λευκή κοινωνία, και η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών είναι σχεδόν απίθανο να νιώσουν πώς είναι να είσαι γυναίκα. Συγγνώμη αλλά έτσι είναι.
Είναι πολύ σπάνιο να βρεις γυναίκα που να μπορεί απλώς να ασκήσει "αναλογική βία" στην επίθεση ενός άοπλου άντρα, αν αυτός ο άντρας δεν είναι ας πούμε νάνος ή/και η γυναίκα να είναι η Άννα Βερούλη. Και συγγνώμη, όταν απειλείται άμεσα η ζωή/σωματική ακεραιότητά σου, η ενστικτώδης σου αντίδραση ΔΕΝ είναι πώς να προξενήσεις το μικρότερο δυνατό κακό σε κάποιον άλλο, και μάλιστα όχι έναν τυχαίο άλλο αλλά σε αυτόν ακριβώς που απειλεί τη ζωή σου. Όταν σε γρονθοκοπά ή σου σφίγγει το λαιμό και ξέρεις ότι αν το συνεχίσει λίγο ακόμη μπορεί να σε αποτελειώσει, αν πιάσεις το πρώτο βαρύ ή αιχμηρό αντικείμενο που βρεις μπροστά σου δεν σκέφτεσαι "μήπως *παραείναι* βαρύ; μήπως να χτυπήσω πολύ μαλακά ώστε η βία να είναι αναλογική;"
Αναλογική βία για τη γυναίκα που της επιτίθεται άντρας με γροθιές δεν είναι να αντεπίτεθεί με γροθιές, ακόμη κι αν το μόνο που θέλει είναι να προσπαθήσει να ξεφύγει. Είναι σύγκρουση νταλίκας με παπί, πώς να στο πω. Αφού λοιπόν η ανταπόδοση αναλογικής βίας είναι αδύνατη για τη συντριπτική πλειονότητα των γυναικών, δυστυχώς πάμε απευθείας σε χρήση μέσων πέραν της μυϊκής δύναμης που, ναι, αναγκαστικά σου δίνουν περισσότερη δύναμη από την ευθέως ανάλογη και απολύτως απαραίτητη.
Al Bundy Al Bundy 10.11.2017 | 20:31
Α οκ, αν μου επιτεθεί κανείς δηλαδή να ρωτήσω πρώτα, "συγνώμη, ληστειούλα ή βιασμούλης" να ξέρω να βγάλω το σουγιά ή όχι.
Chublis Chublis 8.11.2017 | 12:10
Δεν έιμαι νομικός αλλα φαντάζομαι σε ένα δικαστήριο η ενδοοικογενειακή βία έιναι δύσκολο να αποδεθχεί αν δεν υπάρχουν προγενέστερες μαρτυρίες η καταγγελίες καταγεγραμμένο. Βέβαια το ίδιο το σύστημα αποτρέπει τις γυνάικες να καταγγείλουν τέτοια γεγονότα (λόγω χλευασμου, υποβιβασμού των γεγονοτων και της επίδρασης της πατριαρχείας) οπότε μπαίνεις σε ένα φαύλο κύκλο. Απο την άλλη, ένας άντρας/γυνάικα που πυροβολέι έναν ληστή έιναι έυκολο να αποδέιξει οτι ήταν σε αυτοάμυνα χω΄ρις ιδιαάιτερα στοιχέι ακαθώς ένας ξένος εισβάλει στο σπίτι του και το δικαστήριο μπορέι να το δεχθεί. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να δούμε σε αντίστοιχη περίπτωση ενδοοικογενειακής βίας απο γυναίκα σε άνδρα (ναι υπάρχουν και αυτές και ακόμη πιο περιθοριοποιημενες) τι αποφάσεις πήραν τα δικαστήρια.
avatar pane 8.11.2017 | 14:20
να θυμηθούμε και την υπόθεση του στρατιωτικού που βίαζε την ανήλικη κόρη του επί χρόνια και του επιβλήθηκε ποινή με αναστολή!
Lumidy Lumidy 8.11.2017 | 14:53
Κορίτσια βαράτε. Μην αφήνετε κανέναν ηλίθιο να σας κάνει ότι θέλει. Η αυτοάμυνα είναι δικαίωμα του καθένα και όλοι όταν χρειαστεί πρέπει να την χρησιμοποιήσουμε. Όμως το θέμα είναι η κατάχρηση και η άλογη χρήση. Μην κοπαναμε με την πρώτη ευκαιρία όποιον να ναι.
avatar debbie 8.11.2017 | 15:19
Καμιά πορεία/υπογρεαφές για τις παραπάνω περιπτώσεις Ναυπλοίου/Ερμούπολης/Αθήνας?
avatar apdm 8.11.2017 | 20:14
Είτε είστε γυναίκα, είτε άνδρας να θυμάστε ότι η καλύτερη αυτοάμυνα είναι το τρέξιμο. Η πραγματική ζωή δεν είναι ταινία του χόλυγουντ για να παίζετε τον ρόλο του ράμπο. Η πρώτη επιλογή είναι η διαφυγή. Ειδικά αν ο επιτιθέμενος είναι μαστουρωμένος ή μεθυσμένος, οι πιθανότητες είναι υπέρ σας.
Αν δεν μπορείτε να διαφύγετε, τότε προσπαθήστε να ηρεμήσετε τον επιτιθέμενο και κάντε ότι ζητάει. Μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες ευρώ δεν είναι τίποτα μπροστά στην σωματική σας ακεραιότητα. Ακόμη και στην περίπτωση βιασμού, συνεργαστείτε, διαπραγματευτείτε και δώστε χρόνο στον εαυτό σας να σκεφτεί κάτι καλύτερο. Καλμάρετε τον λέγοντας ότι δεν θα πείτε τίποτα σε κανένα. Η συντριπτική πλειοψηφία των φόνων μετά από βιασμό γίνονται επειδή δεν θέλει πιαστεί ο βιαστής.
Καταφύγετε σε βία και έντονη αντίδραση μόνο αν κρίνεται ότι έχετε κάποιο πλεονέκτημα. Στην περίπτωση αυτή προσπαθήστε να τον τρομάξετε ή προσπαθήστε να κερδίσετε χρόνο για την διαφυγή σας.
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ