photo Πάνος Μιχαήλ

 

 

 

Τι είναι η ζωή;

 

 

 

 

Ένα ανικανοποίητο παλίμψηστο, μια μελαγχολική σπασμωδή στον ανθρώπινο ψυχισμό, ένας απομαγευμένος εξευμενισμός του αναπόφευκτου.

 

 

 

 

Το μόνο που μπορεί να μας βουλώσει το στόμα μικρό μου είναι ο Μέγας Κυριολεκτικός, mr Death himself πριν συνειδητοποιήσουμε πως τα μεγαλειώδη δράματα στέκουν πλάτη με πλάτη με τον απωθημένο κουμπαρά των ιδεοληψιών μας.

 

 

 

 

 

 

 


Και την πιο άγρια πτώση.
Τα γηρατειά.

 

 

 

 


Βέβαια η πτώση έχει το ενδιαφέρον της, η ματαιότητα το χάζι της and the light that never goes out την αδρεναλίνη του κι εμείς κουρασμένοί αλλά εμμονικοί χρειάζόμαστε μια μεγαλειώδη ακρότητα, ένα αληθινό ψ-αίμα προτού αποσυρθούμε.

 

 

 

Η τελευταία παράσταση, ο ιδρώτας του σβησμένου βλέμματος, οι στριμωγμένες απογοητεύσεις, η απόλυτη απελπισία, οι πρησμένες αύρες, η δύσθυμη αγωνία, οι ερεβώδεις κοίτες, η γλυκιά φωτιά της αέναης προσμονής.

 

 

 

 

 

 

Τι μένει απ' όλα αυτά τελικά;
Ποιά εικόνα;

 

 

 

 

 


Δεν υπάρχει
τελευταία εικόνα.

 

 

 

 

 

Η πρώτη και τελευταία
Εικόνα είσαι
Εσύ.