Παραδέχομαι ότι μπορεί να είμαι θετικά διακείμενος προς την εκπομπή που ξεκινά σήμερα στις 21:50, επειδή ο Γιώργος Μαυρίδης είναι φίλος μου εδώ και 30 χρόνια. Όμως, απ' την άλλη, παρότι την θεωρούσα ωραία, ποτέ δεν έγραψα κάτι εκθειαστικό (ή έστω καλό) για την προηγούμενη εκπομπή του, το World Party, ούτε καν όταν ξεκινούσε στην ΕΡΤ3 και μπορεί να χρειαζόταν λίγο σπρώξιμο. 

 

Εδώ πάντως έχουμε κάτι άλλο, κι ας μοιάζει φαινομενικά παρόμοιο. Ναι, σχεδόν όλη η ομάδα του World Party ενώνεται ξανά μπροστά και πίσω απ' τις κάμερες (εκτός απ' τον Σάκη Τανιμανίδη που ανέλαβε την -μάλλον διεκπεραιωτική- παρουσίαση του Survivor). Και υπάρχουν πάλι ταξίδια, στην Ελλάδα αυτή τη φορά. Όμως το "Στο Δρόμο" βγάζει μια άλλη ποιότητα και η αισθητική του υπερβαίνει τις χαβαλεδιάρικες υπερβολές και τα προβλέψιμα οδοιπορικά. 

 

Πριν από κάποιο καιρό, είδα μια πρώτη εκδοχή του πρώτου επεισοδίου που θα παιχτεί απόψε στον Alpha. Να πώς συνέβη: Είναι Δεκέμβριος του 2016. Βρισκόμαστε σ' ένα καφέ της Καλαμαριάς, κοντά στα σπίτια μας. Συζητάμε για μια βιντεο-συνέντευξη που θα κάναμε -έκτοτε την κάναμε και θα ανέβει σύντομα στο LIFO.gr- και καθώς παίρνουμε κάτι να τσιμπήσουμε, ο Γιώργος μου δείχνει στο λάπτοπ τον πιλότο του "Στο Δρόμο". Η εκπομπή που ονειρεύεται να κάνει με τον Γιώργο Λέντζα και τη Μόλυ, το σκυλί του, μ' αρέσει πολύ πιο πολύ απ' ό,τι περιμένω. Απολαυστικά παρεΐστικη, γνήσια ανεβαστική, σχεδόν κινηματογραφική.

 

Το κόνσεπτ αναδεικνύει τη θετική πλευρά της ζωής: Οι τρεις τους έχουν πάρει ένα παλιό βανάκι, του αλλάζουν τα φώτα, (έχει ενδιαφέρον το πώς το μεταμορφώνουν) και οδηγούν σ' όλη την Ελλάδα, σταματώντας σε διάφορα μέρη για να πραγματοποιήσουν όνειρα δικά τους αλλά και άλλων.

 

Οι τρεις τους έχουν πάρει ένα παλιό βανάκι, του αλλάζουν τα φώτα, (έχει ενδιαφέρον το πώς το μεταμορφώνουν) και οδηγούν σ' όλη την Ελλάδα
Οι τρεις τους έχουν πάρει ένα παλιό βανάκι, του αλλάζουν τα φώτα, (έχει ενδιαφέρον το πώς το μεταμορφώνουν) και οδηγούν σ' όλη την Ελλάδα

 

 

 τρεις τους ζουν απίθανες περιπέτειες εκπληρώνοντας όνειρα δικά τους και άλλων σε βουνά και λαγκάδια και χωριουδάκια και μεγάλες πόλεις. Εκτός των άλλων, στο πρώτο επεισόδιο (τα λέω γιατί βλέπω ότι γράφτηκαν και στο δελτίο τύπου), πηγαίνουν ακάλεστοι σε γάμο σ' ένα χωριό, με σκοπό να περάσουν απαρατήρητοι για να κάνουν έκπληξη στο ζευγάρι.

Το τέλειο είναι πως καθώς κρυφές κάμερες καταγράφουν την όλη φάση, μία καλεσμένη ρωτά το Μαυρίδη: «Θα κάνεις επιτέλους καμιά νέα εκπομπή;», χωρίς να γνωρίζει πως εκείνη τη στιγμή παίζει κι η ίδια στη νέα εκπομπή. Εξαιρετική στιγμή του επεισοδίου είναι η συγκινητική συνάντηση μ' έναν αθλητή που έκανε μεταμόσχευση καρδιάς. Η έκπληξη που δε θέλω να χαλάσω όμως είναι το από ποιον πήρε την καρδιά. Πάντως το μήνυμα υπέρ της δωρεάς σώματος είναι εκκωφαντικό, κι αυτό μ' άρεσε: Μέσα από μια εμπορική εκπομπή ιδιωτικού καναλιού μπορούν να περάσουν σημαντικά κοινωνικά μηνύματα που πραγματικά αξίζουν.

 

 

 

 

Σαν σε κινηματογραφική ταινία (σ' αυτό βοηθά εκτός απ' τη σκηνοθεσία η μουσική αλλά και η εξαιρετική διεύθυνση φωτογραφίας) τα συναισθήματα εναλλάσσονται με τρόπο αβίαστο και ακομπλεξάριστο.  

 

Σε μια εποχή που η τηλεόραση είναι γεμάτη κουτσομπολιό, μίσος και τσακωμούς μεταξύ διασήμων και ασήμων, το 'Στο Δρόμο' διαφέρει αρκετά: 

Είναι φωτεινό και καλόκαρδο, ενδιαφέρον αλλά όχι αγχωτικό, αστείο αλλά και συγκινητικό.

 

Μια μέρα, αφού είχα δει το επεισόδιο, συναντώ τον συμπαρουσιαστή Γιώργο Λέντζα. Μοιάζει γνήσια έκπληκτος όταν του λέω ότι τον βρήκα πολύ καλό στο Δρόμο. «Πλάκα κάνεις ε;», προσπαθεί να με ψαρέψει. Μ' αρέσει ο τρυφερός κυνισμός του, που δεν το παίζει ήρωας με τρελή αυτοπεποίθηση και που δεν άλλαξε το χαρακτήρα του για να γίνει πιο πιασάρικος ή τηλεοπτικός. «Αλήθεια», τον διαβεβαιώνω. «Φοβόμουν ότι θα το έπαιζες σούπερ-χαβαλές και θα αντικαθιστούσες το φλεγματικό χιούμορ σου με ψευτοπλακατζίδικη βαβούρα». Καλά λόγια είπα βέβαια, χαϊδεύοντας την κοιλιά της, και στην Μόλυ που κλέβει την παράσταση στην εκπομπή και απ' ό,τι είδα εμφανίζεται αφιλοκερδώς ;-)

 

Σε μια εποχή που η τηλεόραση είναι γεμάτη κουτσομπολιό, μίσος και τσακωμούς μεταξύ διασήμων και ασήμων, το 'Στο Δρόμο' διαφέρει αρκετά:

 

Είναι φωτεινό και καλόκαρδο, ενδιαφέρον αλλά όχι αγχωτικό, αστείο αλλά και συγκινητικό.