«Χακάροντας» την συλλογική ανάγκη για επικοινωνία

Όλα τα μεγάλα social media, θα έπρεπε να αποζημιώνουν τους δημιουργούς περιεχομένου 

 

Με το T-shirt των 300 δολαρίων...
Με το T-shirt των 300 δολαρίων...

 

Το είπε πρώτος ο Μέρντοχ, πριν λίγους μήνες- πριν καν ξεσπάσει το σκάνδαλο της Cambridge Analytica: «O κύριος Ζούκερμπεργκ πρέπει να με πληρώνει για το περιεχόμενό μου, που μοιράζει στην πλατφόρμα του.»

 

Όχι μόνο ο facebook. Και η Google και το Ιnstagram και όλα τα μεγάλα social media, θα έπρεπε να αποζημιώνουν τους δημιουργούς περιεχομένου. Αυτό το περιεχόμενο (από το πολύ προσωπικό και «επιπόλαιο», μέχρι το πιο κοστοβόρο και δημοσιογραφικό) είναι η βάση πάνω στην οποία έχουν πλουτίσει σε κλίμακα που δεν έχει ξανασυμβεί στην Ιστορία της ανθρωπότητας, μια χούφτα άνθρωποι, «χακάροντας» την συλλογική ανάγκη για επικοινωνία.

 

Σιγά σιγά δημιούργησαν μια μονοπωλιακή μαύρη τρύπα που απορροφά κάθε ανταγωνιστή, μαζεύει όλο το χαρτί και απομυζά τα μεγάλα, έγκυρα μέσα.

 

Φταίνε και τα μέσα. Άργησαν να ξυπνήσουν. Αντί να επικεντρωθούν στο περιεχόμενό τους και να αποκτήσουν ακόμα πιο στενό δεσμό εμπιστοσύνης με τους αναγνώστες τους, χάσανε πολύτιμα χρόνια στο να εξυπηρετούν τις απαιτήσεις της κάθε πλατφόρμας (από το καλό SEO μέχρι τα δωρεάν native stories που κάποια στιγμή σχεδόν απαιτούσε το fb από τους δημοσιογραφικούς οργανισμούς).

 

Όσο συνέβαινε αυτό, οι πλατφόρμες εξελίσσονταν στις πιο επικερδείς εταιρείες του πλανήτη. Και τα μέσα ζούσαν μια επίπλαστη ευφορία κλικς, μέχρι που ο Μαρκ τραβηξε τη πρίζα.

 

Τους τελευταίους μήνες, τα μέσα είναι σα να ξύπνησαν στη μέση μιας υπνοβασίας. Και να αντιλήφθηκαν ότι είναι στην άκρη του γκρεμού.

 

Κάλλιο αργά παρά ποτέ.