H Emma Hope Allwood έχει ασχοληθεί πολλές φορές στην αρθρογραφία της με την εξάρτηση που τα social media προκαλούν στους ανθρώπους και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν τη ζωή τους. Παρακάτω καταθέτει τη δική της εμπειρία από τον τρόπο που το Ιnstagram κατάφερε να την κάνει δυστυχισμένη και μερικά συμπεράσματα στα οποία κατέληξε, όταν άρχισε να ελέγχει τον χρόνο που ξοδεύει στην εφαρμογή και όχι μόνο. 

 

«Χθες, με την επιστροφή μου στο γραφείο, έκανα και πάλι download την εφαρμογή του Instagram στο τηλέφωνο μου, μετά από περίπου έναν μήνα. Μέσα σε λιγότερο από 15 λεπτά την διέγραψα ξανά. Το ίδιο βράδυ, προσπάθησα και πάλι -και τσακώνοντας τον εαυτό μου να παγιδεύεται για μια ακόμη φορά στη δίνη του scroll- αισθάνθηκα την πίεση μου να εκτοξεύεται και το άγχος να ανακατεύει άγρια το στομάχι μου. 

 

Η εφαρμογή λες και ένιωσε το στρες στο οποίο βυθιζόμουν και στο Instagram άρχισαν να μου βγαίνουν χορηγούμενες διαφημίσεις για online ψυχολόγους στους οποίους θα μπορούσα να απευθυνθώ. Εσείς ίσως να μην ταράζεστε τόσο εύκολα, ούτε συναισθηματικά τουλάχιστον να έχετε τέτοια ροπή στην υπερβολή, αλλά σε 'μένα το Instagram βγάζει τον χειρότερο εαυτό μου. Οι εμμονές μου του χαρακτήρα μου προσπαθούν να με πείσουν ότι είμαι όπως κάθε άλλος μέσος χρήστης της εφαρμογής. 

 

 Όλοι «πουλάνε» την ωραιότερη εκδοχή του εαυτού τους στο Instagram, να το θυμάσαι: δεν είναι ούτε τόσο ξένοιαστοι ούτε τόσο ευτυχισμένοι όσο δείχνουν και σίγουρα δεν μπορείς να ξέρεις τι συμβαίνει στη ζωή τους. Μη συγκρίνεις λοιπόν τη δική σου με τη δική τους.

 

» Αν το τηλέφωνο μου δεν μείνει από μπαταρία, θα το ελέγχω κάθε 4 λεπτά. Τις περισσότερες από αυτές τις φορές θα σκρολάρω ανεξέλεγκτα και ελαφρώς αδιάφορα, όμως άλλες φορές οι σκέψεις μου περιστρέφονται εμμονικά γύρω από αυτά τα ερωτήματα: γιατί -γιατί, όμως;- αυτός που μου αρέσει δεν έκανε like σ' αυτή τη selfie μου; Γιατί δεν είμαι τόσο φωτογενής όσο η τάδε; Τώρα σοβαρά είναι όλοι οι άλλοι πιο ευτυχισμένοι / πλήρεις / χαρούμενοι από 'μένα; 

 

» Από την άλλη το Instagram μου είναι απαραίτητο για τη δουλειά, και σίγουρα δεν είναι κάτι από το οποίο μπορώ να απέχω, όπως έκανα με το Facebook πριν από χρόνια. Δεν είναι ότι δεν αναγνωρίζω τα καλά που έχει προσφέρει στα κοινωνικά σύνολα, το γεγονός ότι έδωσε βήμα και φωνή σ' αυτούς που δεν είχαν. Και πάλι όμως, δεν είναι δυνατόν να αφήσουμε τις εφαρμογές να πάρουν τον έλεγχο της ίδιας μας της ζωής: για το καλό της ψυχικής μας γαλήνης και της ευτυχίας μας, πρέπει να βάλουμε τους δικούς μας κανόνες αναφορικά με τη χρήση του και να μερικούς από αυτούς που θα προσπαθήσω να εφαρμόσω το 2018. Τους μοιράζομαι μήπως βοηθήσουν και κάποιον από εσάς.  

 

 

Ας συνειδητοποιήσουμε ότι τα social media μας κάνουν δυστυχισμένους

Όλες οι πρόσφατες μελέτες λένε ότι τα κοινωνικά δίκτυα μας βυθίζουν στην κατάθλιψη και τη μοναξιά, με το Instagram να κρατά τα πρωτεία στο να προξενεί αυτού του είδους τα αισθήματα. Τότε γιατί του αφιερώνουμε τόσο χρόνο; Εν μέρει, γι' αυτό ευθύνεται και ο αλγόριθμός του, που σου υπόσχεται -ασταμάτητα, όμως- να σε τροφοδοτεί με ολοκαίνουριο περιεχόμενο με αποτέλεσμα να μένεις κολλημένος στην εφαρμογή και να κάνεις συνεχώς refresh για να δεις ό,τι νέο βγήκε. Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να είναι δελεαστικό, αλλά ας θυμάσαι ότι δεν έχεις τέτοια ψυχικά και πνευματικά περιθώρια ώστε να γεμίζεις από εικόνες διασημοτήτων ή ανθρώπων που δεν γνωρίζεις και θα σε κάνουν να νιώσεις απαίσια με τον εαυτό σου. Μείνε μακριά από το πεδίο "αναζήτησης" της εφαρμογής. Όσο περισσότερο χρόνο ξοδεύεις για να κοιτάζεις τις φωτογραφίες πανέμορφων ανθρώπων, τόσο περισσότερες τέτοιες φωτογραφίες θα σου βγάζει το feed σου. Και προς Θεού μην ξανακοιτάξεις τις φωτογραφίες του πρώην σου με τη νυν του ή τις φωτογραφίες άλλων γυναικών στις οποίες κάνει like ο νυν σου. Μπορείς επίσης να διαβάσεις το βιβλίο του Marcus Gilroy-Ware για το συναίσθημα, τον καπιταλισμό και τα social media και θα καταλάβεις γιατί ακριβώς εθιζόμαστε σ' αυτές τις εικόνες. 

 

 

Να θυμάσαι ότι όλοι λένε ψέματα 

Τα περιοδικά μόδας, με τις λαμπερές εικόνες τους, τους πανέμορφους, αδύνατους και φυσικά συνήθως λευκούς ανθρώπους που λατρεύουν να φωτογραφίζουν ήταν και είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αυτοπεποίθησης. Ωστόσο, πάντα υπήρχε μία σοβαρή αμφιβολία για το κατά πόσο αυτές οι υπερτέλειες εικόνες είχαν υποστεί επεξεργασία. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και στο Instagram, απλώς η προσπάθεια γίνεται ακόμη πιο πιστευτή, όταν αφορά εικόνες καθημερινής πραγματικής ζωής που απλώς μοιάζουν αψεγάδιαστες. Και είναι σχεδόν αδύνατον να πεις με σιγουριά αν η τάδε δεν έχει ούτε μισό σπυράκι στο πρόσωπο, αν φωτοσοπάρισε την ολόσωμη φωτογραφία της ή όντως έχει τόσο λεπτή μέση, αν αυτό το πανάκριβο ρούχο που φοράει είναι δικό της ή το δανείστηκε και απλώς πουλάει...μούρη. Όλοι «πουλάνε» την ωραιότερη εκδοχή του εαυτού τους στο Instagram, να το θυμάσαι: δεν είναι ούτε τόσο ξένοιαστοι ούτε τόσο ευτυχισμένοι όσο δείχνουν και σίγουρα δεν μπορείς να ξέρεις τι συμβαίνει στη ζωή τους. Μη συγκρίνεις λοιπόν τη δική σου με τη δική τους.

 

Επίτρεψε στον εαυτό σου να ηρεμήσει 

Δίνοντας χρόνο και χώρο στον εαυτό σου να σκεφτείς και να συνδεθείς με αυτό που πραγματικά είσαι και αυτό που πραγματικά νιώθεις, θα καταλάβεις γιατί η υπερσυνδεσιμότητα σε καίει. Έχω μια φίλη που περιστασιακά θα φροντίσει να περάσει ένα Σαββατοκύριακο με το κινητό της κλειστό. Πριν το κάνει αυτό, ενημερώνει οικογένεια και φίλους ότι αν προκύψει κάτι πολύ σημαντικό καλύτερα να της στείλουν ένα mail ή να καλέσουν κατευθείαν σπίτι, ειδάλλως δεν μπορεί κανείς να τη βρει. Ένας άλλος φίλος συνηθίζει να βάζει το κινητό του σε λειτουργία πτήσης με το που επιστρέψει στο σπίτι από τη δουλειά και το βγάζει από αυτήν με το που ξυπνήσει το πρωί για να ξαναπάει στο γραφείο. Αν πάλι είστε σαν κι εμένα που δεν μπορώ να το κάνω αυτό επειδή πιστεύω ότι μόλις κλείσω το κινητό μου θα συμβεί κάτι τραγικό και θα το μάθω με σημαντική καθυστέρηση, απλώς κάντε μικρότερα βήματα: απενεργοποιείστε τις ειδοποιήσεις, σβήστε όλες τις εφσρμογές από το κινητό σας για τουλάχιστον μία μέρα ή περάστε τις σε ένα παλιότερο κινητό, κλείστε το σε ένα συρτάρι και επιτρέψτε στον εαυτό σας να ενημερώνεται μόνο για 10 λεπτά κάθε μέρα. Κάντε ένα ωραίο χαλαρωτικό αφρόλουτρο με ένα βιβλίο και αφήστε το κινητό έξω από το δωμάτιο. Το δικό μου κόλλημα είναι όταν βλέπω ότι ένα μήνυμά μου διαβάστηκε και δεν μου έχουν απαντήσει. Για να το ξεπεράσετε, περάστε λίγες ώρες μόνοι σας, χωρίς κινητό, σε έναν κινηματογράφο. 

Εκτίμησε την ιδιωτική σου ζωή 

Και μόνο στην ιδέα ότι εγώ η ίδια εκθέτω φωτογραφίες από την προσωπική μου ζωή σε δημόσια θέα, με κάνει να τρέμω. Και εννοείται ότι οι τεχνολογικοί κολοσσοί σου κάνουν πλύση εγκεφάλου να ποστάρεις όσο περισσότερο και όσα περισσότερα μπορείς για 'σένα και τη ζωή σου, γιατί αυτό είναι εξαιρετικά επικερδές γι' αυτές τις εταιρείες. Να θυμάσαι, λοιπόν, πώς ό,τι πολύτιμο της προσωπικής σου ζωής δεν αξίζει να το βγάλεις σε κοινά θέα: μετατρέπεται σε κάτι από το οποίο κάποιος βγάζει εύκολο -και φθηνό- κέρδος. Λίγες μόνο εβδομάδες χωρίς Instagram και συνειδητοποίησα ότι είναι μακράν καλύτερο να είσαι απολύτως παρών στις στιγμές της ζωής σου από το να προσπαθήσεις να τις απαθανατίσεις ή να τις φιλμάρεις ή να τις ξεπουλήσεις σ' ένα εφήμερο στόρι που θα χαθεί μέσα σε λίγα views. Φύλαξε  τις πολύτιμες προσωπικές σου στιγμές για εσένα. Μην ποστάρεις μια φωτογραφία ή ένα στόρι με την ελπίδα ότι κάποιος θα το δει: αν έχεις κάτι να του πεις, απλώς πες του το. 

 

Βρες κάτι άλλο για να γεμίσεις τον χρόνο που ξοδεύεις στα social 

Να κάτι έξυπνο που μπορείς να κάνεις, αν έχεις iPhone: πήγαινε στις ρυθμίσεις, στην μπαταρία κι από εκεί δες πόσο χρόνο ξοδεύεις σε κάθε εφαρμογή. Ας ομολογήσω πρώτη: τις τελευταίες 24 ώρες, ξόδεψα μόνο στο Instagram 58 λεπτά της ημέρας μου. Ένας συνάδελφος μου παραδέχεται ότι μέσα σε μία εβδομάδα πέρασε τουλάχιστον 16 ώρες μπροστά στην εφαρμογή. Συνήθως, γκρίνιαζα για τα πράγματα που ήθελα, αλλά δεν προλάβαινα να κάνω. Ξέρετε πόσα βιβλία κατάφερα να διαβάσω, όταν σταμάτησα να σκρολάρω στο feed του Instagram. Παλιότερα, όταν ο κόσμος έμενε για λίγο μόνος του, έμενε μόνος με τις σκέψεις του. Σήμερα μένει με το instagram. Το τελευταίο 20λεπτο που το τσεκάρετε πριν πέσετε για ύπνο, απλώς διαβάστε ένα βιβλίο, γράψτε ημερολόγιο, τσεκάρετε λίγο την συναισθηματική σας κατάσταση. Δεν λείπετε σε κανέναν».

 

Με στοιχεία από το Dazed