Είσαι τυχερή μου λέει ο μάρμαρα-μνημεία. Δεν τον ρωτάω γιατί. Συνεχίζει ν' αναλύει την τύχη μου.

 

Κι η τύχη μου είναι τα άθικτα μάρμαρα του προηγούμενου νοικάρη.

 

''Προχτές τον ξέθαψαν, δεν τα έσπασαν, μια χαρά!: ταμπελίτσα, χαλικάκι, σταυρούλης και τα απαραιτήτως απαραίτητα - έξτρα οικονομικά κορίτσι μου, το ένα τρίτον θα σου βγει''.

 

Το ένα τρίτον θα μου βγει.


Ταμπελίτσα, χαλικάκι, σταυρούλης και τα απαραιτήτως απαραίτητα.


Ο μάρμαρα-μνημεία θα τα πάρει ντούκου.


Είμαι πολύ τυχερή, μπαμπά.