Η επανάληψη είναι ωραία (και καμμιά φορά συνιστά ευτυχία)
Η επανάληψη είναι ωραία (και καμμιά φορά συνιστά ευτυχία)


Ξανάρθε ο Σεπτέμβριος κι αυτό είναι πολύ σπουδαίο γιατί η γη γυρίζει κι οι μήνες είναι πάντα δώδεκα. Κι αν δεν γυρίσουν ανάποδα τα ρολόγια και δεν εισβάλουν τίποτε ιμπεριαλιστές εξωγήινοι θα παραδώσει την κορδέλα να στεφθεί ο Οκτώβριος κι ούτω καθεξής. Κι είναι ανακουφιστικά όλα αυτά γιατί τελικά μας έλεγαν αλήθεια στο νηπιαγωγείο που μαθαίναμε τους μήνες και τις εποχές που 'ναι τέσσερις ασχέτως αν κάποιες έχουν απευθείας σύνδεση με την Κόλαση. Το θέμα είναι να παραμένουν σε ισχύ οι βασικές αλήθειες, να αθωώνεται στην τελική ο Γαλιλαίος Γαλιλέι, να δακρύζουν από συγκίνηση οι συνήγοροι υπεράσπισης κι ας τον συμβούλεψαν να το βουλώσει για να γλυτώσει το καψάλισμα.


Γενικώς η επανάληψη είναι ωραία και καμιά φορά συνιστά ευτυχία. Ξέρεις ότι κι αυτό το καλοκαίρι θα πάει κατά διαόλου αλλά έχεις την πολυτέλεια να το αναπολείς να ξανάρθει για να κάνει την πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό σου και πάει λέγοντας μέχρι να σωθεί το λάδι σου στο καντήλι.


Κι αν έχεις τύχη και Νεράιδα με χρυσή καρδιά μέχρι να σωθεί το παρθένο το λαδάκι σου θα τσιτσιρίσει πολλές φορές και θα 'χεις προλάβει να γυρίσεις ανάποδα τη μισή Πελοπόννησο, την πλατεία Κυψέλης και τα βασικά της νησιά -κι αυτό πολύ απ' τον κοινό τον κόσμο απέχει.

 

Τόσα που γύρισες, λίγο δεν είναι.