Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
 

Από τη χειρότερη ως την καλύτερη, όλες οι ταινίες που κέρδισαν Χρυσό Φοίνικα

Το «Hollywood Reporter», με αφορμή τα 70ά γενέθλια του Φεστιβάλ Καννών, ετοίμασε ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ  19.5.2017

Tο Φεστιβάλ Καννών φέτος γιορτάζει τα 70ά του γενέθλια και το περιοδικό «Hollywood Reporter» αποτίμησε τις ταινίες που κέρδισαν τον Χρυσό Φοίνικα. Στη λίστα με τις 69, ξεκινώντας από τη λιγότερο άξια και καταλήγοντας στη θεωρητικά καλύτερη, συναντάμε αρκετές απρόσμενες τοποθετήσεις των συντακτών του. Το πιο χτυπητό συμπέρασμα είναι η απουσία πρόσφατων νικητών, καθώς από τη δεκάδα απουσιάζουν εντελώς παραγωγές του 21ου αιώνα! Η «Αγάπη» του Μίκαελ Χάνεκε φιγουράρει στην 22η θέση (όχι πως η «Λευκή Κορδέλα» έχει ευτυχέστερη κατάληξη, ενώ οι δημοσιογράφοι δεν χαρίστηκαν στον πουλέν τους, τον Κουέντιν Ταραντίνο, τον οποίο άφησαν μακριά από τις διακεκριμένες θέσεις με το «Pulp Fiction». Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος βρίσκεται κάπου στη μέση, ηχηρά ονόματα, όπως ο Νάνι Μορέτι, ο Κεν Λόουτς και ο Γιλμάζ Γκιουνέι, με ταινίες που εντυπωσίασαν τη χρονιά τους πλασαρίστηκαν χαμηλά, ενώ για έναν συμπατριώτη τους, με διπλό Φοίνικα μάλιστα, επιφύλαξαν θετικότατη υποδοχή − έκπληξη η υψηλή βαθμολογία για το «Δέντρο της Ζωής» του Τέρενς Μάλικ. Στην... 69άδα δεν υπολογίστηκαν οι νικητές της πρώτης δεκαετίας, από το 1946 ως το 1955, όπου οι διακρίσεις μοιράζονταν με διπλωματική απλοχεριά, ενώ συμπεριλήφθηκαν οι εξ ημισείας ή, σε πιο δόκιμη μετάφραση, ίσης αξίας Χρυσοί Φοίνικες, πρακτική που έχει πλέον σωστά καταργηθεί, για να μην αποδυναμώνεται το εκτόπισμα του πρώτου βραβείου.

 

Δείτε όλη τη λίστα, από τη χειρότερη ταινία ως την καλύτερη, και συμφωνήστε ή διαφωνήστε, ανάλογα με τις προτιμήσεις σας.


69. «Οι καλύτερες προθέσεις» (1992, σκην. Μπίλι Όγκουστ)

Samuel Froler και Pernilla August
Samuel Froler και Pernilla August


68. «Όσα έσβησε ο άνεμος» (1961, σκην. Ανρί Κόλπι)

67. «Υπόσχεση» (1962, σκην. Ανσέλμο Ντουάρτε)

66. «Η λαίδη και ο σοφέρ της» (1973, σκην. Άλαν Μπρίτζες)

Robert Shaw και Sarah Miles
Robert Shaw και Sarah Miles


65. «Ο Δρόμος» (1982, σκην. Σερίφ Γκερέν, Γιλμάζ Γκιουνέι)

64. «Τα χρόνια της φωτιάς» (1975, σκην. Μοχάμεντ Λακντάρ Αμινά)

63. «Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο» (1972, σκην. Έλιο Πέτρι)

62. «Ένας άνδρας και μια γυναίκα» (1966, σκην. Κλοντ Λελούς)


61. «Πελέ ο Κατακτητής» (1988, σκην. Μπίλι Όγκουστ)

60. «Το δωμάτιο του γιου μου» (2001, σκην. Νάνι Μορέτι)

59. «Φαρενάιτ 9/11» (2004, σκην. Μάικλ Μουρ)

58. «Ο Μεσάζων» (1971, σκην. Τζόζεφ Λόουζι)

57. «Χορεύοντας στο σκοτάδι» (2000, σκην. Λαρς φον Τρίερ)

 

Βjork
Βjork


56. «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» (2006, σκην. Κεν Λόουτς)

55. «Το Παιδί» (2005, σκην. Ζαν Πιερ Νταρντέν, Λικ Νταρντέν)

54. «Dheepan: Ο άνθρωπος χωρίς πατρίδα» (2015, σκην. Ζακ Οντιάρ)

53. «Η Αποστολή» (1986, σκην. Ρόλαντ Τζοφέ)

52. «Ο Πιανίστας» (2002, σκην. Ρομάν Πολάνσκι)

51. «Χειμερία Νάρκη» (2014, σκην. Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν)

Haluk Bilginer
Haluk Bilginer


50. «Ο κόσμος της σιωπής» (1956, σκην. Ζακ-Ιβ Κουστό, Λουί Μαλ)

49. «Το Νακ και πώς να το αποκτήσετε» (1965, σκην. Ρίτσαρντ Λέστερ)

48. «Κυρίες και Κύριοι» (1966, σκην. Πιέτρο Τζέρμι)

47. «Ανάμεσα στους τοίχους» (2008, σκην. Λοράν Καντέ)

46. «Underground» (1995, σκην. Εμίρ Κουστουρίτσα)

45. «Το Σκιάχτρο» (1973, σκην. Τζέρι Σάτζμπεργκ)

44. «Παρίσι, Τέξας» (1984, σκην. Βιμ Βέντερς)

Nastassja Kinski
Nastassja Kinski


43. «Ατίθαση Καρδιά» (1990, σκην. Ντέιβιντ Λιντς)

42. «Αντίο, Παλλακίδα μου» (1993, σκην. Τσεν Κάιγκε)

41. «Ο άνθρωπος δίχως όπλα» (1957, σκην. Ουίλιαμ Γουάιλερ)

40. «Μπάρτον Φινκ» (1991, σκην. Τζόελ Κοέν, Ίθαν Κοέν)

39. «Η ζωή της Αντέλ» (2013, σκην. Αμπντελατίφ Κεσίς)

Adèle Exarchopoulos και Léa Seydoux
Adèle Exarchopoulos και Léa Seydoux


38. «Μυστικά και Ψέματα» (1996, σκην. Μάικ Λι)

37. «Ο Αγνοούμενος» (1982, σκην. Κώστας Γαβράς)

36. «Ο Θείος Μπούνμι θυμάται τις προηγούμενες ζωές του» (2010, σκην. Απιτσατπόνγκ Βερεσεθάκουλ)

35. «Το δέντρο της ζωής» (2011, σκην. Τέρενς Μάλικ)

34. «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (1998, σκην. Θόδωρος Αγγελόπουλος)

Σκηνή από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου
Σκηνή από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου


33. «Το Χέλι» (1997, σκην. Σοχέι Ιμαμούρα)

32. «Η Λευκή Κορδέλα» (2009, σκην. Μίκαελ Χάνεκε)

31. M.A.S.H (1970, σκην. Ρόμπερτ Άλτμαν)

30. «Μαύρος Ορφέας» (1959, σκην. Μαρσέλ Καμί)

29. «Marty» (1955, σκην. Ντέλμπερτ Μαν)

Ernest Borgnine και Betsy Blair
Ernest Borgnine και Betsy Blair


28. «4 Μήνες, 3 Εβδομάδες και 2 Μέρες» (2007, σκην. Κρίστιαν Μουνγκίου)

27. «Ελέφαντας» (2003, σκην. Γκας Βαν Σαντ)

26. «Ο μπαμπάς λείπει ταξίδι για δουλειές» (1985, σκην. Εμίρ Κουστουρίτσα)

25. «Η μπαλάντα της Ναραγιάμα» (1983, σκην. Σοχέι Ιμαμούρα)

24. «Μαθήματα Πιάνου» (1993, σκην. Τζέιν Κάμπιον)

Holly Hunter και η πολύ μικρή τότε Anna Paquin
Holly Hunter και η πολύ μικρή τότε Anna Paquin


23. «Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες» (1989, σκην. Στίβεν Σόντερμπεργκ)

22. «Αγάπη» (2012, σκην. Μίκαελ Χάνεκε)

21. «Ο άνθρωπος από σίδερο» (1981, σκην. Αντρέι Βάιντα)

20. «Υπόθεση Ματέι» (1972, σκην. Φραντσέσκο Ρόσι)

19. «Το δέντρο και τα τσόκαρα» (1978, σκην. Ερμάνο Όλμι)

18. «Ροζέτα» (1999, σκην. Ζαν Πιερ Νταρντέν, Λικ Νταρντέν)

Fabrizio Rongione και Émilie Dequenne
Fabrizio Rongione και Émilie Dequenne


17. «Κάτω από τον ήλιο του σατανά» (1987, σκην. Μορίς Πιαλά)

16. «Η παράσταση αρχίζει» (1979, σκην. Μπομπ Φόσι)

15. «Αν...» (1969, σκην. Λίντσεϊ Άντερσον)

14. «Πατέρας Αφέντης» (1977, σκην. Πάολο Ταβιάνι, Βιτόριο Ταβιάνι)

13. «Το Ταμπούρλο» (1979, σκην. Φόλκερ Σλέντορφ)

12. «Pulp Fiction» (1994, σκην. Κουέντιν Ταραντίνο)

Bruce Willis και Maria de Medeiros
Bruce Willis και Maria de Medeiros


11. «Αποκάλυψη Τώρα!» (1979, σκην. Φράνσις Φορντ Κόπολα)

10. «Καγκεμούσα, ο ίσκιος του πολεμιστή» (1980, σκην. Ακίρα Κουροσάβα)

9. «Η γεύση του κερασιού» (1997, σκην. Αμπάς Κιαροστάμι)

8. «Η Συνομιλία» (1974, σκην. Φράνσις Φορντ Κόπολα)

7. «Βιριδιάνα» (1961, σκην. Λουίς Μπουνιουέλ)

6. «Όταν πετούν οι γερανοί» (1958, σκην. Μιχαήλ Καλατόζοφ)

5. «Οι ομπρέλες του Χερβούργου» (1964, σκην. Ζακ Ντεμί)

Catherine Deneuve
Catherine Deneuve


4. «Blow-Up» (1966, σκην. Μικελάντζελο Αντονιόνι)

O David Hemmings με το διάσημο μοντέλο Veruschka στο Blow Up
O David Hemmings με το διάσημο μοντέλο Veruschka στο Blow Up


3. «Ο Ταξιτζής» (1976, σκην. Μάρτιν Σκορσέζε)

Robert De Niro
Robert De Niro


2. «Γλυκιά Ζωή» (1960, σκην. Φεντερίκο Φελίνι)

Anita Ekberg
Anita Ekberg


1. «Ο Γατόπαρδος» (1963, σκην. Λουκίνο Βισκόντι)

Burt Lancaster, Romy Schneider, Alain Delon και Luchino Visconti στα γυρίσματα του Γατόπαρδου
Burt Lancaster, Romy Schneider, Alain Delon και Luchino Visconti στα γυρίσματα του Γατόπαρδου

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Καλλίπολη του Πειραιά. Σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επιστήμες Τύπου και Πληροφόρησης, με κατεύθυνση στον κινηματογράφο, στη Σορβόνη. Ξεκίνησα να δουλεύω ως κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Σινεμά και τον ΑΝΤΕΝΝΑ και συνεργάστηκα με εφημερίδες και περιοδικά σε μόνιμη βάση. Εδώ και μια δεκαετία, κάνω κριτικές σε ταινίες, συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις από τα μεγάλα φεστιβάλ και ρεπορτάζ για τη LIFO και τον ALPHA TV.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
4 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
no-body no-body 19.5.2017 | 14:12
Δεν έχω κάτι να πω για τη λίστα..αλλά μου πήρε λίγο χρόνο να συνειδητοποιήσω πως η Romy Schneider βρισκόταν στα γυρίσματα του il Gattopardo,όχι γιατί ήταν μέρος του cast αλλά γιατί ήταν η τότε σύντροφος του Delon.
annibas annibas 19.5.2017 | 16:10
Τελικά μόνο εμένα μου άρεσε τόσο το ανάμεσα στους τοίχους και το τα μπουρλοτο? Στην κορυφή δεν θα άλλαζα κάτι αλλά από τα σύγχρονα θεωρώ την ταινία το 4 μήνες, τρεις εβδομάδες, 2 ημέρες και το ανάμεσα στους τοίχους τα καλύτερα. Και αγαπώ το δέντρο με τα τσόκαρα. Το δέντρο της ζωής ένιωσα πως έχανα το χρόνο μου.
BERGMAN NIGHTMARES BERGMAN NIGHTMARES 19.5.2017 | 16:20
Κατ'εμέ, απ'τους καλύτερους "Φοίνικες" ήταν τα 'Blow up', 'A taste of cherry', 'Rosetta' και 'La dolce vita'. Και το απ'τις πιο "wtf" βραβεύσεις οι 2 Φοινικες του Bille August!
οι νταρντεν(και τις 2 φορες)ειναι εξοργιστικα και ανεξηγητα υπερεκτιμημενοι,ο μορετι και ο μαικ λι εκαναν σαπουνοπερες σε μορφη τηλεταινίας(απαραδεκτο),τον μαικλ μουρ(και τον ταραντινο που τον ψηφισε)τον μισω,διοτι εκλεψε(χωρις εισαγωγικα)τον φοινικα απο το παναξιο αριστουργημα μη αναστρεψιμος,ο φον τριερ αστειος σε μια απο τις πιο ψευτικες ταινιες ολων των εποχων,ο κεσις βαρετος και απολυτα επιφανειακός σε μια απο τις πιο κενες ταινιες που εχω δει ποτε μου,ο θειος μπουνμι και ο μαλικ... όποιος καταλαβε,ας εξηγησει και σε μενα.
Μονο ο πρωτος λοουτς,ο κοπολα(και τις 2 φορες),ο ρουμανος και ο πρωτος χανεκε αξιζαν καπως το βραβειο.Α,και ο κοστουριτσα επρεπε να παρει 3,και για τον καιρο των τσιγγανων,δηλαδη.
συμπερασμα:οι καννες ειναι αναξιες του ονοματος τους,γι αυτο τους τελευταιους 2 φοινικες δεν τους ειδα και το αυτο προβλεπω να κανω και με τον φετινο.Αλλα,τί να περιμενει κανεις απο ενα φεστιβαλ που δεν εδωσε βραβειο στο trainspotting και στο αξεπεραστο il divo του σπουδαιου σορεντινο,ο οποιος μετα απ' αυτο πηρε την κατω βολτα(δεν με ξεγελα το οσκαρ του)...
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ