Φωτ. Σπύρος Στάβερης
Φωτ. Σπύρος Στάβερης

 

 

Οδός Λεωνίδου 1.. [Μεταξουργείο, 1983]

 

Κατεβαίνει τη Ζήνωνος με δυο-τρία μεγάλα γαρύφαλλα σφιγμένα πάνω στο στήθος της. Αυτός που την έχει πάρει από πίσω δυσκολεύεται να συγχρονιστεί με το γρήγορο και σίγουρο βήμα της. Στη γωνία της Λεωνίδου, πριν περάσουν απέναντι, τη φτάνει και της πιάνει κουβέντα. Η κοπέλα γυρίζει απότομα και τον βρίζει. Αυτός τα χάνει λίγο και κάνει μια χειρονομία αφηρημένη, σα να της ζητάει συγγνώμη, ή σα να την χαϊδεύει σ' όλο της το κορμί. Πισοπατάει και φεύγει. Εκείνη συνεχίζει για λίγο το δρόμο της και μπαίνει σ' ένα από τα σπίτια. Μια παρέα έβγαινε από την διπλανή πόρτα, ευκαιρία για να μπούκαρουν όλοι μαζί ξοπίσω της. Ο τοίχος της εισόδου έχει βαφτεί με ένα συγκλονιστικό ροζ. Στο διάδρομο, επάνω, επικρατεί το αδιαχώρητο. Για λίγο. Μόλις δουν το κορίτσι, εξαφανίζονται όλοι. Τη θέση τους παίρνουν αμέσως άλλοι. Σε όλους, η κοπέλα ξεφουρνίζει τα ίδια, με τα χέρια απλωμένα στη σόμπα: -Γεια σας, 4, πλάϊ, πισοκολλητό κι επάνω. Κανείς δεν κουνιέται. Αδειάζει όμως ένα δωμάτιο κι από κάπου ακούγεται ένα τραγούδι και το νερό να τρέχει. - Κατερίνα, πιάσε μου την πετσέτα μου. Η τσατσά εδώ είναι ακόμη νέα, γύρω στα σαράντα. 'Ερχεται και απλώνει μία βρεγμένη πετσέτα πάνω στη σόμπα. Πίσω από την αποκρουστική καφέ κουρτίνα, στο βάθος, θα πρέπει να βρίσκεται το μπάνιο. Εδώ δεν υπάρχουν ανέσεις για τους επισκέπτες. Ούτε πολυθρόνες, ούτε καρέκλες, μόνο ένα ξύλινο σκαμνί. Ο τοίχος είναι φαγωμένος. Ο φωτισμός αλλήθωρος. Κάθε φορά που κάποιος ανεβαίνει, ένα γερό τρίξιμο στην πόρτα προειδοποιεί το κορίτσι να βγει και να υποδεχτεί. 'Οταν δεν αδειάζει, φωνάζει: Καθήστε! Κάποιος ρώτησε: Τι γίνεται εδώ; 'Αλλος που άκουσε για αλλαγή βάρδιας ανέβηκε δέκα δέκα τα σκαλιά. Η πληροφορία βγαίνει σωστή, η αλλαγή θα γίνει σε λίγο, λέει το κορίτσι, ας περιμένουν όσοι θέλουν. Εκείνη τέλειωσε για την ώρα και θα την αντικαταστήσει το κορίτσι με τα γαρύφαλλα. Πάνω στην αλλαγή όμως τσακώνονται. Η τσατσά φωνάζει -Θα το βρεις εκεί που το πέταξες! - Μα εγώ στο μπάνιο το είχα βάλει. - Αν τα έπλενες τα πραγματά σου (πρώτο κορίτσι)... - Χθες το βράδυ το έπλυνα, κυρία μου (δεύτερο κορίτσι). - Αφού το άφησες στο μπάνιο, εκεί θα είναι (η τσατσά, κατευναστική). Κάποιος βρίσκει τώρα ευκαιρία να τρυπώσει στην κουζίνα, δήθεν για φωτιά. Λέει μετά στο φίλο του: -Μια σγουρομάλλα είναι μέσα. Και φεύγουν. Η σγουρομάλλα είναι το κορίτσι της πρώτης βάρδιας. 'Εχουν μείνει δυό-τρία αγόρια και περιμένουν, μαζεμένοι κοντά στη σόμπα. -Ελάτε να ζεσταθούμε, λέει ο ένας, γιατί να μη ζεσταθούμε αφού κρυώνουμε; Η αλλαγή γίνεται. Το δεύτερο κορίτσι τα λέει λίγο διαφορετικά, και πιο βραχνά: - Γεια σας, 4, πλαγιαστό, πισοκολλητό κι απάνω. - Εσύ, αγόρι μου, δεν θα περάσεις; - 'Οχι, άλλη φορά. - Μα είναι μια ώρα που κάθεσαι εδώ!

 

 

Φωτ. Σπύρος Στάβερης
Φωτ. Σπύρος Στάβερης